بررسی قاعده مقابله به مثل در سیاست بین الملل از منظر فقه سیاسی شیعه

اسلام در حوزه سیاست بین‌الملل و تعامل با دیگر دولت‌ها، به‌عنوان اصول اساسی خود برای تعامل و کنشگری در تمام عرصه‌ها، قواعد مختلفی دارد. با توجه به جوّ سیاسی جهان امروز، وجود اندیشه‌ها و رفتارهای استکباری و شرایط حاکم بر جهان، تبیین و بررسی قاعده مقابله به‌مثل برای تعامل با دولت‌های ملل مختلف و بازدارندگی در مقابل زورگویی‌های دولت‌های مستکبر یک ضرورت پژوهشی است. با توجه به گستره این قاعده در گرایش‌های مثبت و منفی، در این پژوهش با استفاده از روش توصیفی_تحلیلی و با هدف تبیین و تحلیل این قاعده بر اساس مستندات فقهی شیعه، به بررسی نمونه‌هایی از اجرای این قاعده در عرصه‌های مختلف اقتصادی، فرهنگی، سیاسی و نظامی در گرایش‌های مثبت و منفی پرداخته شده و پاسخی تحلیلی و مستند برای این سؤال اصلی که «ماهیت قاعده مقابله به‌مثل در سیاست بین‌الملل از منظر فقه سیاسی شیعه چیست؟» فراهم شده است. اهم یافته‌های پژوهش این است که بر اساس منابع فقهی شیعه، این قاعده در عرصه‌های مختلف اقتصادی، فرهنگی، سیاسی و نظامی در گرایش مثبت و منفی، قابلیت اجرایی دارد.
واژه های کلیدی: فقه، سیاست، دفاع، مقابله به مثل، سیاست بین الملل، فقه سیاسی شیعه.