پایان نامه فارسی

مطالعه تطبیقی غرر در قرارداد آتی (فقه امامیه، حقوق ایران و حقوق انگلستان)

دانشگاه / موسسه: دانشگاه شاهد
استادراهنما: سعید سید حسینی
محل نشر: تهران
تاریخ نشر: ۱۴۰۱ش.
مقطع تحصیلی: کارشناسی ارشد
زبان: فارسی
مشخصات ظاهری: ۲۰ ص.
آدرس اینترنتی: https://ganj.irandoc.ac.ir/#/articles/80a7ba1f4ecb074ce0235a3414c57a05

یکی از انواع ابزارهای مشتقه مالی، قراردادهای آتی است که اخیرا با استناد به قانون بازار اوراق بهادار مصوب 1384 عرضه آن در بازار سرمایه ایران در سطح محدود آغاز شده است و در تجارت و داد و ستد، به خصوص در بازار بورس اوراق بهادار به عنوان ابزاری برای پوشش ریسک ناشی از نوسانات قیمت به کار می‌رود. قراردادهای آتی از نظر ظاهری مشابه معاملات کالی به کالی است که ثمن نیز مانند مبیع مؤجّل می‌باشد، اما بین آنان وجه افتراق اساسی وجود دارد. در قراردادهای آتی یکی از طرفین متعهد می‌شود دارایی موضوع قرارداد، یعنی دارایی پایه را که می‌تواند کالا، ارز، اوراق بهادار و یا شاخص سهام باشد، در تاریخ معیّنی در آینده تحویل دهد و قیمت آن را دریافت کند و طرف مقابل هم متعهد می‌شود دارایی پایه را با همان مشخّصات، تحویل گرفته و بهای مشخّص شده را بپردازد. برخی از حقوقدانان این قراردادها را بدلیل معلوم و معین نبودن وجود مورد معامله و اوصاف آن و تردید در مقدورالتسلیم و التسلم بودن، غرری دانسته و باطل شمردهاند. در این پژوهش با مطالعه تطبیقی در فقه امامیه، حقوق ایران و انگلیس در پی پاسخ به مسئله غرری بودن قراردادهای آتی هستیم. نتیجه اینکه طبق تحلیل به عمل آمده، قراداد آتی بر اساس هیچ یک از تعاریف غرر در فقه و حقوق ایران و انگلیس، یک قرارداد غرری به شمار نمی‌آید.
واژه های کلیدی: غرر، قرارداد آتی، فقه امامیه، حقوق ایران، حقوق انگلیس.

فایل‌های پیوست

📎 883489.pdf

گراف ارتباطات محتوا

دانشجو موضوع دانشگاه / موسسه