واکاوی فقهی و حقوقی حسن معاشرت و تحلیل مصادیق آن در نظام حقوقی خانواده (فایل منبع موجود نیست)

روشن است که معاشرت انسان ها با همدیگر آداب و احکام ویژه ای دارد که هر کس موظف است آن را بیاموزد و در روابط خود با اطرافیانش به کار گیرد . یکی از مصادیق مهم در روابط افراد که حسن معاشرت در آن از جایگاه ویژه ای برخوردار است و در نظام حقوقی و اخلاقی خانواده و همچنین منابع فقهی و قانونی مورد تاکید قرار گرفته است ، مسئله ی « حسن معاشرت زوجین نسبت به یکدیگر » است . یکی از مهمترین و اساسی ترین و اصولی ترین وظایف و حقوق مشترک و متقابل زوجین ، رعایت حسن معاشرت در رفتار و گفتار خود نسبت به یکدیگر می باشد . این امر هم در قانون مدنی ذکر شده و مورد تاکید قرار گرفته است ، آنجا که در ماده ی 1103 قانون مدنی آمده است که زن و شوهر مکلف به حسن معاشرت با یکدیگر هستند و هم در آیات و روایات فراوانی مورد تاکید قرار گرفته است ، آن جا که خداوند متعال می فرمایند عاشروهن بالمعروف که به معنای حسن معاشرت و رفتار نیکو و خوش رفتاری با زنان می باشد البته لازم به ذکر است که به دلیل این که حسن معاشرت از اقسام کمیت های کیفی است و قابل اندازه گیری نبوده و مصادیق دقیق آن در قانون مدنی بیان نشده است لذا یکی از مشکلاتی که در بین زوجین مطرح می گردد و زوج یا زوجه به صورت دقیق نمی تواند آن را در دادگاه اثبات و پیگیری کند و طرح دعوی نماید تا اعاده ی حقوق خویش نماید همین مساله ی حسن معاشرت می باشد . بنابراین اگر زوج یا زوجه اگر در رعایت حسن معاشرت ناسازگار باشد امکان پیگیری و اثبات آن را از طرق قانونی ندارد و این امر می تواند باعث ایجاد مشکلات فراوانی در جامعه گردد و بسیاری مفاسد اجتماعی ، اخلاقی و …. را منجر گردد و باعث سرد شدن روابط خانوادگی ، بالا رفتن نرخ طلاق ، آسیب های روحی ، روانی و تربیتی در بین فرزندان و نسل آینده جامعه و … می شود که لزوم رسیدگی به این موضوع را به روشنی بیان می کند.
واژه های کلیدی: حسن معاشرت، حقوق خانواده، زوجین.