مطالعه تطبیقی سیاست کیفری و جنایی ایران و انگلستان در قبال فرزندکشی

آنچه که یافته های جدید جرم شناسی آن را مورد تأکید قرار می دهد، حمایت ویژه از کودکان به عنوان یکی از اقشار آسیب پذیر و در معرض خطر جامعه است. از طرف دیگر منشأ قانون مجازات اسلامی ما که از فقه جعفری سرچشمه گرفته است در زمینه بحث قتل فرزندان توسط والدین موضع موجه علمی اتخاذ ننموده است و این امر مساوی با کوبیدن پتک حقوق فرزند بر سر ما به عنوان ناقضان حقوق فرزند می باشد و همین خود می تواند ضرورت تحقیقی را در این زمینه توجیه نماید. درخصوص جرم فرزند کشی درحقوق ایران بطور پراکنده مقاله‌هائی از طرف بعضی اساتید دانشگاه و وکلای محترم انتشار یافته ولی درخصوص بررسی تطبیق این جرم با توجه به فقه امامیه و اهل سنت هنوز مطلبی که به تفصیل بیان شده باشد پیدا نشده است و تحقیق مفصلی در این مورد انجام نشده است. روش تحقیق از نوع تحقیق بنیادی و به صورت توصیفی-تحلیلی است. در جمع آوری داده های تحقیق با استفاده از روشکتابخانه ای، مفاهیم و اصلاحات این موضوع از طریق مطالعه مقاله ها و کتب متعدد داخلی و خارجی بررسی شده و همچنین با استفاده از موتورهای جستجوگر اینترنتی همچون گوگل برای دریافت اطلاعات تکمیلی راجع به موضوع تحقیق تلاش شده است. بدین ترتیب ملاحظه می گردد که قتل عمدی فرزند توسط پدر یا پدر بزرگ پدری موجب قصاص نفس نیست و مجازات آن پرداخت دیه به ورثه مقتول و حبس تعزیری از 3 تا 10 سال طبق ماده 612 قانون مجازات اسلامی است. بدین لحاظ هرچند در صورتی که قاتل مادر، یا مادربزرگ یا پدر بزرگ مادری مقتول باشد به مجازات قتل عمدی که قصاص است محکوم خواهد شد. لیکن تحقیقات نشان داده است که اغلب فرزند کشی ها توسط پدران صورت می گیرد و مادران کمتر دست به ارتکاب قتل فرزندان خویش زده اند.
واژه های کلیدی: سیاست کیفری، سیاست جنایی ایران، ساسیت جنایی انگلستان، فرزندکشی.