مطالعه تطبیقی تربیت کودکان از دیدگاه فقه و حقوق اسلامی و پیمان نامه حقوق بشر یونیسف

تربیت کودکان از مهم ترین اهداف هر جامعه ای محسوب می شود، که نقش اساسی در پیشبرد مقاصد جوامع بشری ایفا می کند. این وظیفه خطیر که به ویژه برای والدین مسئولیت آفرین است، باعث ایجاد چالش های مختلفی در خانواده، جامعه و حتی در سطح بین الملل شده است. به همین جهت اهمیت و تاثیر مهم این معقوله باعث شده است تا ادیان الهی و مکاتب مختلف بشری تمام تلاش خود را در این حیطه متمرکز سازند و تدابیر و الگو های گوناگونی را در جهت رشد و بالندگی صحیح کودکان ارائه بدهند. از این رو در پژوهش حاضر سعی بر آن شده است، تا با درک بهتر مفهوم واژه کودک و تر بیت آن به بررسی ابعاد و اصول تربیت جسمانی، روانی، اعتقادی و اخلاقی کودکان از دیدگاه های فقه و حقوق اسلامی و پیمان نامه های حقوق بشر پرداخته شود. این پژوهش از نوع اسنادی- نظری بوده و طی آن به بررسی آموزه های قرآن کریم، سیره زندگی معصومین (ع)، اسناد و منابع فقهی به خصوص فقه شیعه، قوانین حاکم در نظام جمهوری اسلامی ایران و اسناد و منابع بین المللی حقوق بشر با تاکید بر کنوانسیون حقوق کودک پرداخته شده است. در پایان سعی شده است، پرسش های طرح شده، پیرامون اهمیت تربیت کودکان و ابعاد حقوقی تربیت آن ها بررسی شود و پاسخ های مناسبی برای تحقّق تربیت مطلوب ایشان ارائه گردد.
واژه های کلیدی: کودک، فقه و حقوق اسلامی، حقوق بشر، تربیت.