برای تحقق مسئولیت مدنی عوامل انتقال بیماریهای خطرناک و واگیردار در فقه و حقوق، وجود فعل زیبانبار، تحقق ضرر و خسارت ناشی از اقدام عوامل انتقال بیماری خطرناک و احراز رابطه علت و معلولی بین فعل عامل و وقوع خسارت شرط میباشد. خسارات ناشی از انتقال بیماریهای خطرناکی نظیر ایدز، هپاتیت نوع بی، کرونا و بیماری های عفونی گسترده و در برخی از موارد جبران ناپذیر است. آنچه در این پایان نامه مورد توجه قرار گرفته است، انواع شیوه های انتقال توسط شخص ناقل که عبارت است از عمد، غیرعمد، جهل و همراه با رضایت شخص مجنی علیه می باشد و در نهایت، جرم انگاری انتقال این بیماری ها و مجازات شخص ناقل بنابر فقه و حقوق موضوعه و با توجه به قوانین ایران با هدف جلوگیری از همه گیری این بیماری ها در جوامع نیز مورد بررسی قرار گرفتهاند. در نهایت، یافته ها حاکی از آن است که قلمرو مسئولیت مدنی عوامل بیماری های خطرناک تا جایی است که خسارات به آن عوامل قابل انتساب باشند و در حرمت ایراد خسارت معنوی به دیگران و لزوم جبران آن به دلیل حدیت لاضرر و لاضرار جای تردید نیست.
واژه های کلیدی: مسئولیت، انتقال، بیماری، فقه، حقوق.
مسئولیت مدنی عوامل انتقال بیماری های خطرناک در فقه و حقوق
موضوع: انتقال (Transmission)، بیماری ها (Diseases)، بیماری های همه گیر (Epidemics)، بیماری های واگیر -- انتقال (Communicable diseases -- Transmission)، شیوع بیماری (Disease Outbreaks)، فقه و حقوق، مسئولیت (Responsibility)، مسئولیت مدنی (Civil Liability)، ویروس و ناقل بیماری (Virus-vector relationships)
دانشجو: انصاری خراجی، مجتبی
دانشگاه / موسسه: دانشگاه آزاد اسلامی
استادراهنما: سارا ادیبی سده
تاریخ نشر: 1400
مقطع تحصیلی: کارشناسی ارشد
زبان: فارسی
آدرس اینترنتی: https://ganj.irandoc.ac.ir/#/articles/428dba2a0b7c837122e7338bbbdcafbd
محل نشر: بندرعباس
مشخصات ظاهری: 20 ص.
فایلهای پیوست
📎 774190-sample.pdf
گراف ارتباطات محتوا
دانشجو موضوع دانشگاه / موسسه
