رویکرد قرآن و روایات و روانشناسی به کودک همسری

ازدواج کردن در اسلام از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است که به‌عنوان بخش تکمیل‌کننده‌ی ایمان می‌تواند در حفظ سلامت انسان و جامعه و همچنین رسیدن او به کمال مطلوب، اثرگذار باشد. ازآنجاکه ازدواج موفق تأثیر بسزایی در سلامت روحی روانی فرد می‌گذارد، ازدواج نادرست که مناسبت لازم بین زن و مرد در آن رعایت نشده باشد، می‌تواند لطمه‌های جبران‌ناپذیری در روح و روان فرد باقی گذارد. یکی از مباحثی که امروزه با چالش‌های زیادی مواجه است بحث کودک همسری است که در قرآن نیز از ازدواج دختران سخن به میان آمده که نقطه نظرات متفاوتی حول این مسئله ایجادشده است. از شروط ازدواج، رسیدن به بلوغ است و آنچه به کودک این صلاحیت را می‌دهد، انقلاب جسمی و روانی اوست و سن را یکی دیگر از موارد بلوغ به شمار آورده‌اند که رعایت نکردن و نقض حقوق کودک منجر به لطمات شدید یا جبران‌ناپذیری به‌سلامت او می‌گردد و رشد و آینده او را با مشکل مواجه می‌کند، به‌طوری‌که اریکسون ازدواج در سنین پایین را سبب مشکلات زیادی در مراحل هشتگانه‌ی زندگی انسان می‌داند و همچنین هورنای تجربیات کودکی را مسئول شکل‌گیری شخصیت انسان می‌داند که توجه کردن به اهمیت این دوران را گوشزد می‌کند. ازدواج کردن در سنین پایین معمولاً از عواملی نظیر عدم آگاهی خانواده‌ها، پایبندی به سنت حاکم جامعه و خانواده، بی‌کفایتی آن‌ها و عدم دیدن آموزش‌های لازم، فقر فرهنگی، فقر اقتصادی، کم‌توجهی به بلوغ فرزندان… ناشی می‌شود.
واژه‌های کلیدی: کودک همسری، قرآن، روایات، روانشناسی