حریم ‌خصوصی در فقه مذاهب خمسه اسلامی و قوانین کشور افغانستان

یکی از حقوق افراد بشر طبق دین مبین اسلام و قوانین بسیاری از کشورها حفظ حریم‌خصوصی افراد توسط حکومت‌ها و افراد دیگر است. حریم‌خصوصی حقی است نسبت به زندگی کردن با میل و سلیقه خود با حد اقل مداخله ورود دیگران، حقی است‌که براساس آن اشخاص می‌توانند یقین‌کنندکه دیگران تا چه اندازه می‌توانند به لحاظ کمیت و کیفیت، اطلاعاتی در باره آنان داشته باشند. احترام به حریم‌خصوصی و امور دیگران از توصیه‌‌‌‌‌های اکید اسلام است. در منابع اسلامی نظیر قرآن، سنت، عقل و اجماع احکام متعددی در خصوص مقوله‌های مختلف حریم‌خصوصی وجود دارد. از حریم‌خصوصی در قالب احاله به حقوق و آزادی‌های دیگر نظیر حق مالکیت، منع تجسس، اصل برائت…. حمایت شده است. این حمایت‌ها در ابواب فقهی مذاهب خمسه اسلامی(حنفی، شافعی، مالکی، حنبلی و امامیه) جلوه‌گر شده و همچنین در قوانین افغانستان به مشاهده می‌رسد. در این پژوهش که با روش توصیفی- تحلیلی نگاشته شده، ضمن تبیین مفهوم حریم‌خصوصی، جایگاه این حق در آیات و روایات‌اسلامی و همچنین در قوانین افغانستان مورد بررسی قرار خواهدگرفت.
واژه های کلیدی: حریم خصوصی، آزادی، مذاهب، اسلامی، مذاهب خمسه، حقوق موضوعه، حقوق شهروندی، زندگی شخصی، افغانستان