بررسی لزوم عده در زنان نابارور

عده یکی از واجبات فقهی بوده که مستند آن نیز قرآن و سنت است و فقهای مذاهب اسلامی بر آن اجماع دارند. سرّ تشریع آن در شرع مقدّس، حاکی از کرامت و ارزش انسانی زن مسلمان است که آثار فقهی و حقوقی بسیاری بر آن بار خواهد شد. فقهاء مبانی و فلسفه‌های متعددی را در قالب حکمت‌های عده بیان داشته‌‌اند، اما این مبانی، توانِ توجیه و تفسیر تمام احکام عده را ندارند، زیرا عده به‌عنوان یکی از احکام الهی دارای حکمت و علت است، مهم‌ترین حکمت و فلسفه‌ عده «صیانت از نسب است، اما با این‌حال در‌صورت محرز شدن عدم بارداری و یا نابارور بودن زن، وی همچنان مکلّف به نگه‌داری عده است، زیرا با فرضِ قطع به عدم بارداری، یکی از حکمت‌ها یا حداکثر، حکمت تشریع عده از میان می‌رود. بنابراین باید در این‌ قبیل موارد، متعبّد به احکام الهی گردید. یکی از مواردی که ممکن است عده لازم نباشد در‌خصوص زوجه نابارور است که طرفداران این نظریه، حکم به عدم لزوم عده داده‌اند؛ با بررسی ادله قائلان این دیدگاه و رد آنها و نیز قول به تعبدی بودن رعایت عده، به‌نظر می‌رسد می‌بایست قائل به لزوم نگهداشتن عده مقرر طلاق برای این قبیل زنان شد از اهداف مهم این پایان‌نامه، پرداختن به مسأله‌ عده، بررسی شرایط عده در اقسام آن و همچنین آثار عده است. در این نوشتار عده زنان در حالات مختلف مثل عده طلاق، عده وفات، عده زنان باردار، عده در عقد موقت و زنان فاقد عده مورد بررسی قرارگرفته؛ همچنین عدم لزوم عده برای زنان نابارور پیشنهاد شده است. روش تحقیق، توصیفی تحلیلی و روش گردآوری اطلاعات کتابخانه‌ای اسنادی می‌باشد.
واژه های کلیدی: عده، زنان نابارور، اختلاط انساب، عده طلاق، عده وفات