بررسی فقهی و حقوقی مصادره اموال با تکیه بر آراء امام خمینی (ره)

مصادره عبارت است از تملیک اموال خصوصی بدون پرداخت غرامت که اغلب به عنوان مجازات و محکومیت در قبال جرم و گاه به دلیل تصرف واستفاده غیر قانونی از مال صورت میگیرد.ومبانی مشروعیت آن از این قرار است: آیات و روایات-قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران .مصادره ماهیتا یک نوع مجازات است خواه مجازات اصلی یا مجازات تکمیلی اما مصادره هایی که به فرمان امام خمینی (ره)صورت گرفته و معظم اله از آن دفاع کرده اند ماهیت حقوقی دارند. مصادره انواع مختفی دارد از جمله : مصادره عام و مصادره خاص ، مصادره کیفری و مصادره مدنی ، مصادره اجباری و مصادره اختیاری و مصادره عین و مصادره به بها.امام خمینی (ره)مصادره اموال را بر مبنای مبانی فقهی و حقوقی صحیح دانستند و از آن دفاع نموده اند.ایشان همواره مصادره را به دلیل غصب اموال عمومی و غارت بیت المال ویا به دیل بدهی به ملت جایز شمردند اما ایشان بارها مصادره اموال مشروع را مغایر با موازین اسلامی دانسته و در نهایت طی فرمانی از مسولان میخواهند با جدیت از مصادره اموال مشروع جلوگیری کرده و متخلفین را به مجازات برسانند همچینین به این نتیجه رسیدیم که مصادره و ضبط اموال توجیه فقهی و حقوقی دارد و اجرای این امر با توجه به ادله مطرح شده لازم و ضروری است . روش ا جرا در این تحقیق مطالعات کتابخانه ای بود که کتب ،مقالات ،پایان نامه ها و همچنین فضای مجازی مورد بررسی قرار داده شد .
واژه‌های کلیدی: ضبط، مصادره، فقه و حقوق، مالکیت.