هدف پژوهش بررسی فقهی و حقوقی ماده ۲۲۰ قانون مجازات اسلام با نگاهی به نظرات اهل سنت است و به روش کتابخانهای انجام شدهاست. نتایج نشان میدهند که پدر در صورت قتل فرزندخوانده و فرزند رضایی قصاص میشود اما در قتل ولد شبهه و ولد زنا قصاص نمیشود. شراکت با پدر در قتل فرزند مانع قصاص شریک نخواهد شد و همچنین امر پدر به قتل فرزند موجب معافیت مباشر قتل از قصاص نیست. فقهای عامه چون ملاک حکم عدم قصاص را ولادت میدانند به مقتضای معنای والد مادر و اجداد پدری و مادری را نیز مشمول این حکم دانستهاند ولی امامیه اکتفا به مورد نص کردهاند و جد پدری را به حکم پدری الحاق کردهاند. در مورد قصاص مادر فقهای جدید معترض این مسئله شدهاند. در حقوق سایر کشورها نیز قوانینی به نام فرزندکشی وجود دارد که تخفیفاتی برای مادر قاتل پیشبینی کردهاند، اما برای پدر حکم به قصاص او نمودهاند.
واژه های کلیدی: قتل فرزند، قصاص، پدر، جد و مادر.
بررسی فقهی و حقوقی ماده ۲۲۰ قانون مجازات اسلام با نگاهی به نظرات اهل سنت (فایل منبع موجود نیست)
موضوع: اهل سنت (Sunnites)، پدر (Father)، پدربزرگ ها (Grandfathers)، فرزندکشی (Filicide)، قصاص (Retaliation)، مادر (Mother)، مجازات (Punishment)
دانشجو: قربانی نوشهر، فاطمه
دانشگاه / موسسه: دانشگاه آزاد اسلامی
استادراهنما: مجید وزیری
استادمشاور: علی پورمنوچهری
محل نشر: تهران
تاریخ نشر: ۱۳۸۷ش.
مقطع تحصیلی: کارشناسی ارشد
زبان: فارسی
آدرس اینترنتی: https://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&id=1710081&pageStatus=0&sortKeyValue1=sortkey_title&sortKeyValue2=sortkey_author
گراف ارتباطات محتوا
دانشجو موضوع دانشگاه / موسسه