بررسی فقهی و حقوقی اجاره به شرط تملیک در فقه امامیه و حقوق موضوعه

قرارداد اجاره به شرط تملیک عقد مستقلی است که در آن شرط شود مستأجر در پایان مدت قرارداد و در صورت عمل به شرایط مندرج در قرارداد عین مستأجره را مالک گردد.این قرارداد از جمله نهادهای حقوقی نوظهور است که به صورت امروزی سابقه ی فقهی نداشته و بیش از چند دهه از عمر آن نمی گذرد و به همین دلیل در قانون مدنی ما ذکر نشده است.در این پژوهش بدنبال آن هستیم که بیان کنیم این عقد به دلیل داشتن مکانیزم اعتبار تابع عقد دیگری نیست و خود عقدی معین ومستقل و مجزا از دیگر عقود می باشد و امتیازات و ویژگیهای مختص بخود را دارا ست که آن را از دیگر عقود متمایز ساخته است و همچنین از آثار و احکام مختص به خود بهره مند است.
واژه‌های کلیدی: عقد معین و مستقل.