بررسی سن بلوغ جهت حضانت فرزند از نظر حقوق مدنی و فقه امامیه

موضوعی که نظر ما را به خود جلب کرده و کمتر مورد بحث و بررسی قرار گرفته این است که حضانت پس از بلوغ موضوعیت دارد یا خیر و در صورتی که حضانت پس از بلوغ موضوعیت داشته باشد آیا پس از رشد موضوعیتش را کماکان حفظ می کند یا از دست میدهد. هدف تحقیق بررسی جنبه های مختلف و نامعلوم مساله حضانت پس از بلوغ و رشد فرزند است که آیا موضوعیت دارد یا خیر؟ این تحقیق به صورت توصیفی و کتابخانه ای از طریق فیش برداری و با مراجعه به کتب ، مقالات و پایان نامه های مرتبط با موضوع تهیه و تنظیم گردیده است. دستاورد تحقیق نیز این است که در فقه، علاوه بر بلوغ رشد فرزند نیز برای خروج او از حضانت لازم دانسته شده است. حال آن که در قانون مدنی، فرزند صرفا با بلوغ از حضانت ابوین خارج می شود. همچنین با توجه به موضوعاتی که در باب وجود یا عدم وجود موضوعیت حضانت با بلوغ و همچنین وجود موضوعیت حضانت تا بلوغ و تا رشد مطرح شده به این نتیجه رسیدیم که حضانت پس از رشد موضوعیت ندارد. این تحقیق در سه فصل تنظیم و تهیه گردیده است. در فصل اول به کلیات و مفهوم شناسی پرداخته می شود و در فصل دوم رابطه سن بلوغ و رشد با حضانت مورد بررسی قرار می گیرد و در فصل سوم تئوریهای حقوقی و فقهی سن بلوغ جهت حضانت مورد بحث و بررسی قرار خواهد گرفت.
واژه های کلیدی: سن بلوغ، حضانت، پایان حضانت.