ارزیابی فقهی- حقوقی راهبردهای تقنینی ایران در زمینه میراث فرهنگی

یکی از مهم‌ترین مسائلی که امروزه در سطح ملی و بین‌المللی جوامع اهمیت یافته و در جهت حمایت و نظارت دقیق بر آن قوانین و مقررات و کنوانسیون‌های مختلفی وضع‌شده است مسئله مهم میراث فرهنگی است که امروزه میراث بشریت خوانده می‌شود؛ و دارای چند بعد حفاظتی، فنی، فیزیکی، الکترونیکی و حفاظت قانونی است که حفاظت قانونی مهم‌ترین بعد آن است؛ و در تمام این ابعاد حفاظتی می‌تواند جریان داشته باشد. پژوهش پیش رو با طرح این سؤال که راهبردهای قانون‌گذار با توجه به معیارها و ضوابط فقهی- حقوقی درزمینه حمایت از اموال و میراث فرهنگی چیست، به بررسی سیاست‌های تقنین ایران درزمینه میراث فرهنگی پرداخته است. در این پژوهش که در پنج فصل انجام‌ شده است، فصل اول عناصر مرتبط با پژوهش، فصل دوم پیشینه میراث فرهنگی که به بررسی سیاست‌های دولت قبل از انقلاب و بعد از انقلاب و همچنین بررسی فقهی میراث فرهنگی، بررسی مالکیت مبحث گنج و قواعد تسلیط و لاضررپرداخته، فصل سوم راهبردهای کیفری درزمینه میراث فرهنگی و فصل چهارم به ضمانت اجراهای چرایم آن پرداخته است و درنهایت فصل پنجم نتایج و پیشنهاد‌ها پژوهش است؛ که هدف از آن بررسی سیاست‌ها و تمهیدات قانون‌گذار درزمینه میراث فرهنگی بوده که با روش توصیفی _ تحلیلی انجام‌گرفته است.
واژه‌های کلیدی: سیاست های تقنینی، جرایم میراث فرهنگی، مالکان خصوصی، فقه میراث فرهنگی، مالکیت گنج