حریم خصوصی و نظارت اجتماعی از منظر قرآن و نهج البلاغه

امروزه موضوع «حریم خصوصی و نظارت اجتماعی» از موضوعاتی است که ضرورت بحث وبررسی ازآن بر اندیشمندان پوشیده نیست. زیرا حفظ حریم خصوصی افراد وایجاد امنیت برای آن (ومانع شدن از تعرض و دخالت دیگران در این حریم)، از مطالبات بنیادی واصلی آنان بوده و امری است که حکومت اسلامی موظف به پاسداری از آن می‌باشد. از سویی، تحقق ارزش‌های دینی وانقلابی و مقابله با اشخاص و گروه‌های هنجار شکن نیز نیازمند نظارتی فراگیر از دولت وملت است. بنابراین جای این پرسش‌ها وجود دارد که آیا می‌توان محدوده هریک از «حریم خصوصی» و «نظارت اجتماعی» را شناخت؟ ودرمقام تزاحم این دو با یکدیگر کدام را باید مقدم داشت؟ این پژوهش با عنوان «حریم خصوصی و نظارت اجتماعی ازمنظر قرآن و نهج البلاغه» به این پرسش‌ها پاسخ داده ودرآن آمده است ، که درصورت تزاحم بین این دوحوزه ، درهرطرف ملاک وجود مصلحت ومنفعت بیشترباشد ، مقدم خواهد بود . ملاکهای تقدم عبارتند از : وجود ضرر یا اضرار ، عسر وحرج ،امنیت ملی وعمومی ، پیشرفت جامعه ، عدالت اجتماعی ورضایت مندی عمومی . با نوآوریهایی که در این رساله وجود دارد، شاید درآمد ودست مایه‌ای برای علاقمندان به این مباحث و زمینه‌ای برای نوآوری‌های بیشتر در این عرصه گردد.
واژه‌های کلیدی: زندگی شخصی، امربه معروف و نهی از منکر، نهج البلاغه، حریم خصوصی، نظارت اجتماعی، تزاحم، شیوه‌ها، قرآن، نگرش دینی، نظارت دولتی، منفعت، عدالت اجتماعی، حقوق بشر، تضاد