بررسی قاعده لاضرر در دعاوی زوجین و نظریه سوء استفاده از حق در فقه و حقوق ایران

سوء استفاده از حق‌ در حقوق اسلام از مصادیق‌ قاعده لاضرر محسوب می‌ شودو شناخت‌ قلمرو قاعده لاضرر، در واقع‌ شناخت‌ قلمرو نظریه‌ سوء استفاده از حق‌ در حقوق امامیه‌ است و فقیهان اسلامی‌ ،ازآن به‌ عنوان حکم‌ ثانوی و محدود کننـده اسـتفاده کـرده انـد تـا هـر جـا ضـرری نامشروع و نامتناسب‌ از احکام ناشی‌ می‌ شود از آن پرهیز کنند. پس از بررسی فرضیات در این تحقیق، به نظر می‌رسد نظریه‌ سوء استفاده از حق‌ آنچنان که‌ به‌ غلط‌ تصور شده است‌ ابتکار حقوق غرب نیست‌ بلکه‌ اسلام در این‌ زمینه‌ ها نیز قرن ها پیش‌ با تاسیس‌ قاعده لاضرر پویایی‌ خود را به‌ رخ کشیده است‌.دراین پژوهش به بررسی قاعده لاضرر دردعاوی زوجین (حقوق خاص ومشترک) پرداخته شده است. روش تحقیق در این پژوهش توصیفی- تحلیلی است که ابتدا مهم‌ترین مباحث‌ لاضرر وسوء استفاده‌ از حق‌ در روابط زوجین و تفـاوت‌هـای زنـان‌ و مردان‌ و میزان‌ تأثیرگذاری این‌ تفاوتها بر روابط‌ حقوقی‌ بحث‌ می‌کنیم ،‌ بعد از آن‌ مصادیق‌ سوء استفاده‌ از روابط زوجین را در فقه‌ امامیه‌، موارد حقوقی‌ و ضمانتهای اجرایی‌ را مورد بررسی‌ قرار می‌ دهیم . ضرورت و دلیل پرداختن به این موضوع این می‌تواند باشد که در جهان امروزی نتایج‌ حاصل‌ از این‌ پایان‌نامه‌، این‌ امکان‌ را می‌دهد تا قانون‌گذار در سیاستگذاری و وضع‌ قوانین‌ برای زوجین‌، به‌ تکمیل‌ قوانین‌ مربوط‌ به‌ جبران‌ ضرر و زیان‌ در روابط‌ زوجین‌ در دعاوی زوجین اقدام‌ کند.، لذا می‌طلبد تا با تبیین این موضوع از منظر فقهی و حقوقی ابعاد مختلف روابط زوجین را مورد تجزیه‌وتحلیل قرار دهیم.
واژه های کلیدی: حقوق زوجین، سوء استفاده از حق، قاعده لاضرر، ضمانت اجرا.