بررسی فقهی و حقوقی قصاص پدر در جنایت بر کودکان متولد از اسپرم اهدایی

یکی از اهداف ازدواج فرزند آوری است و از این رهگذر عدم توانایی در باروری لطمه‌های عاطفی و اجتماعی بسیاری را برای زوجین به همراه دارد که گاهاً منجر به جدایی زوجین از یکدیگر می‌گردد لذا پیشرفت های علمی در دهه‌های اخیر با ارائه روش های نوین باروری تا حد بسیاری این مشکل را مرتفع نموده است تا جایی که حتی اگر مشکل باروری مربوط به مرد باشد و اسپرم مرد کیفیت مطلوب برای باروری را نداشته باشد، تلقیح مصنوعی به طریق آی وی اف این مشکل را مرتفع نموده است در این روش از تخمک همسر و اسپرم شخص بیگانه (موجود در بانک اهدای گامت) در محیط کاملاً آزمایشگاهی عمل تلقیح مصنوعی صورت می گیرد. لیکن با رفع نمودن مشکلات ناباروری مسئله دیگری که عارض می‌گردد بحث انتساب فرزند به پدر بیولوژیکی و یا پدر ظاهری (اهداگیرنده) است که گذار از این مسئله پیامد های حقوقی و کیفری به مراتب ضروری در بحث قانونی منتفی بودن قصاص پدر به همراه دارد. بنابراین نظر به منتفی بودن قصاص پدر در این نوشتار با روش توصیفی و تحلیلی به بررسی فقهی و حقوقی عدم قصاص پدر (اهدا گیرنده اسپرم) و پدر بیولوژیک(اهداکننده اسپرم) پرداختیم و بر اساس دستاورد های این پژوهش به این نتیجه رسیدیم که کودک متولد از اسپرم اهدایی به صاحب اسپرم منتسب است و پدر کودک همان پدر بیولوژیکی (صاحب اسپرم) است. لذا در بحث جنایت بر کودکان ؛ پدر بیولوژیکی قصاص نمی گردد ضمن اینکه در بحث مسئولیت کیفری به دلیل اطلاق موضوع نیاز به تدوین قوانین جدید و دقیقی است.
واژه های کلیدی: بارو ری-اسپرم، تخمک، اهدای جنین، تلقیح مصنوعی، پدر بیولوژیک، قصاص، نسب.