واکاوی صحت و بطلان تعهد به پرداخت خسارت در بیمه‌های عمر و زندگی

یکی از چالش های مهم جواز بیمه عمر، ایراد شبهه غرر (خطر و جهالت ) و بیع امنیت است. در مقاله پیش رو با بهره گیری از روش تحلیلی- توصیفی در صدد پاسخگویی به دو اشکال اساسی مذکوریم. نتایج پژوهش حاکی از این است که اگر مقصود از غرر خطر باشد اصولا بیمه عمر نه برای ایجاد خطر بلکه برای دفع خطر و جبران خسارت پدید امده است. اگر غرر به معنای جهالت باشد، مبنای اشکال این است که معاوضه در بیمه عمر، معاوضه مال به مال تصور شده در حالی که مبادله در بیمه عمر مبادله مال در مقابل دریافت تعهد به پرداخت خسارت و در نتیجه تامین امنیت است. جهالت برای بیمه گذار نیز وجود ندارد زیرا وی اقساط بیمه را می پردازد و در مقابل تعهد و تامین بدست می اورد و این برای بیمه مالیت دارد و دارای ارزش اقتصادی است که می تواند در مقابل اقساط بیمه ای، عوض مورد مصالحه قرار گیرد. از این رو بیمه عمر بیع امنیت نیست، بلکه صلح تامینی محسوب می شود. مبنای حقوقی ان ماده 768ق.م (صلح تامینی) است. در این ماده تعهد به پرداخت نفقه به عنوان عوض مورد معامله قرار گرفته است. بیمه عمر نیز بر عقد صلح تامینی انطباق پذیر خواهد بود.
واژه های کلیدی: بیع امنیت، بیمه عمر، تعهد به پرداخت خسارت، جهل به عوض، غرر، مالیت تعهد