مسئولیت مدنی سقط درمانی

سقطِ‌جنین در شرع مقدس و جوامع بشری، عملی منکر و قبیح شمرده می‌شود ولی در موارد تزاحم بینای مادر و حیات جنین، از دیدگاه فقیهان بسیار، مادر مختار حفظ سلامتی خود را می‌دهد. باوجود مجوز برای عمل سقط، مسئولیت مدنی مربوط به سقط‌درمانی یکی از مسائل مطرح است. در این موضوع، قانونگذار به‌تبعیت از برخی نظرات بزرگان به سقوط ضمان حکم داده است.
بررسی اطلاقات روایات ضمان دیه سقطِ‌جنین از نکات بسیار حساس و مشکل این بحث است. نحوۀ اطلاق ‏گیری و پذیرفتن یا نپذیرفتن اطلاق احوالی در این روایات از عمده مباحث تأثیرگذار در دلالت این ادله است. با بررسی ظهور ادله، اطمینان کافی برای اطلاق گرفتن از این روایات به دست نمی‌شودآید. اگر عدم دلالت آنها را نیز مطمئن سازد، عدم ظهور برای عدم اثبات کافی است. تنها دلیلْ اصل عملی استصحاب و برائت است که اصل اولی در بحث دیات و ضمانات را تعیین می‌کند. این اصل می تواند دلیل عدم وجود نارسایی ناشی از سقط درمانی باشد.
واژه های کلیدی: سقط‌درمانی، ضمان سقط، دیه جنین، مسئولیت مدنی سقط، خطر جانی مادر.