واژه شناسی فقه روابط بین الملل

“روابط بینالملل اسلامی نیز که در سیاستگذاری دولت اسلامی از اهمیت ویژهای برخوردار است و بخشی از فقه سیاسی به شمار میرود، از مسائلی است که اخیرا در برخی از مجامع علمی به صورت بسیار محدود مورد توجه قرار گرفته است، و حال آنکه جا دارد نسبت به این حوزه، اهتمام جدی صورت پذیرد تا امکان ارائه راهکارهای علمی و عملی در زمینه سیاست خارجی دولت اسلامی فراهم آید. مشکلی که در بازیابی و بررسی مجدد عبارات فقها وجود دارد این است که اصطلاحات مذکور در آن کتب، براساس فقه استنباطی رایج در آن زمان است; با پدید آمدن افقهای تازه و گستردهتر در فقه، به ویژه در عرصه روابط بینالملل، ضروری است اصطلاحاتی مورد استفاده قرار گیرد که با مباحث جدید مطابقت داشته باشد و ابعاد گوناگون آن را دربرگرفته باشد; زیرا شناخت اینگونه اصطلاحات به فهم بهتر این مباحث کمک شایانی خواهد نمود و محقق را نسبت به زوایای بحث آشنا خواهد ساخت. از اینرو، بخشی از این نوشتار به شرح اصطلاحات و مفاهیم رایج در این موضوع اختصاص یافته است و ابتدا مفاهیمی مورد بررسی قرار میگیرد که ضرورت شناخت آنها در بدو مطالعه فقه روابط بینالملل احساس میشود. (22) نکتهای که باید در فقه سیاسی اسلام مورد توجه قرار گیرد تا برخی از ابهامات رفع شود این است که سیاست از نظر اسلام، عبارت است از: «رعایت شئون امت در داخل و خارج از کشور از طریق چیزهایی که مخالف شریعت اسلام نباشد. »(29) در فرهنگ حقوق بینالملل نیز در تعریف «حقوق بینالملل» چنین آمده است: «مجموعه قواعد حقوقی الزامآور برای دول و سایر اشخاص بینالمللی در روابط متقابل آنها.”