منبع شناسی فقه روابط بین‌ الملل

“حقوق بینالملل در جهانی نامتحد، آنتونیو کاسسه، ترجمه مرتضی کلانتریان، تهران، دفتر خدمات حقوقی بینالمللی جمهوری اسلامی ایران، 1370. حقوق بینالملل عمومی، محمد صفدری، چ دوم، تهران، انتشارات ابوریحان، 1342، ج 1. حقوق دیپلماتیک نوین، عباس معینزاده، چ دوم، تهران، مؤسسه چاپ و انتشارات وزارت امور خارجه، 1376. درآمدی بر حقوق بینالملل عمومی، گرهارد فن گلان، ترجمه سید داود آقایی، تهران، نشر میزان و نشر دادگستر، 1378، ج 1. کلیات حقوق بینالملل عمومی، رضا موسیزاده، 2 جلد، تهران، مؤسسه چاپ و انتشارات وزارت امور خارجه، 1376. 6. ترجمه و شرح نهجالبلاغه، محمدتقی جعفری، چ دوم، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، 1373، ج 24. سنن ابن ماجه، محمدبن یزید القزوینی، تحقیق محمد فؤاد عبدالباقی، بیروت، دارالفکر، بیتا. النهایه فی المجرد الفقه و الفتاوی، محمدبن الحسن الطوسی، بیروت، دارالاندلس، افست، قم، منشورات قدس، بیتا. الاحکام السلطانیه، محمدبن الحسین الفراء، قم، دفتر تبلیغات اسلامی، بیتا. 4. اسلام و حقوق بینالملل عمومی، محمد ابراهیمی و سید علیرضا حسینی، تهران، سمت، 1372، ج 1. 6. اصل منع توسل به زور و موارد استثنای آن در اسلام و حقوق بینالملل معاصر، سیدابراهیم حسینی، قم، دفتر نشر معارف، 1382. سیاست خارجی و روابط بینالملل از دیدگاه امام خمینی(قدس سره)، علی دادستان بیرکی، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(قدس سره)، 1381. حقوق روابط بینالملل در اسلام، محمد حمیدالله، ترجمه و تحقیق: سید مصطفی محقق داماد، تهران، مرکز نشر علوم اسلامی، 1373، ج 1. سلوک بینالمللی دولت اسلامی، محمد حمیدالله، ترجمه و تحقیق: سید مصطفی محقق داماد، تهران، مرکز نشر علوم اسلامی، 1380.”