میزان تأثیرگذاری قاعده لاضرر در تحقق خیار غبن

 این مقاله پیرامون میزان تأثیرگذاری قاعده لاضرر در تحقق خیار غبن است, تردیدی نیست که به هنگام ظهور غبن, حق فسخ عقد برای شخص مغبون ایجاد می شود. مقاله حاضر با بهره مندی از روش توصیفی تحلیلی با استفاده از منابع کتابخانه ای درصدد پاسخگویی به این سؤالات است که چه عواملی موجب می گردد که بستر و مقتضی تحقق خیار غبن فراهم گردد, چه عواملی عناصر استمرار بقای خیار غبن هستند و در نهایت چگونه می توان تعارض قاعده لاضرر را با مفاد ماده 421 قانون مدنی برطرف نمود. مبانی خیار غبن را باید محدود به سه عامل دانست: تراضی متعاقدین, قاعده لاضرر و سوءاستفاده غابن, اما عناصر استمرار بقاء خیار غبن را بعد از تحقق این خیار در عالم اعتبار عبارت اند از: اطلاق روایات, سؤاستفاده غابن, استقرار امنیت و سلامت قراردادی, اصل استصحاب و اراده ضمنی. در مورد تعارض ظاهری قاعده لاضرر و مفاد ماده 421 قانون مدنی باید این گونه اذعان نمود که قاعده لاضرر شرط تحقق و حیات خیار غبن به حساب می آید اما شرط استمرار بقای این خیار محسوب نمی شود به همین دلیل است که با پرداخت کلیه ی خسارات و مابه التفاوت مبلغ قراردادی از طرف غابن به شخص مغبون این خیار ساقط نمی گردد.
واژه‌های کلیدی: خیار، غبن، غابن، مغبون، لاضرر، بنای عقلا