الاطعمه النباتیه المعدله وراثیا فی ضوء الفقه الاسلامی: دراسه مقارنه (فایل منبع موجود نیست)

این مقاله به بررسی اعتبار قانونی اصلاح ژنتیکی در غذاهای گیاهی در شریعت می پردازد. اینها غذاهایی از سبزیجات هستند که از طریق استفاده از ترانس ژن (ژن حامل عوامل ژنتیکی) از یک موجود زنده به ژنتیک موجود زنده دیگر تولید می شوند که در آن اصلاح ژنتیکی جستجو می شود. با اصلاح ژنتیکی، ژن‌های حیوانات جمع‌آوری شده و به گیاهان معرفی می‌شوند یا برعکس. به همین ترتیب، ژن‌های حیوانات جمع‌آوری شده و به انسان پیوند داده می‌شوند. عوامل زیادی وجود دارد که این فعالیت را تحریک می کند. اینها شامل افزایش تولید، کیفیت بهتر و افزایش مقاومت در برابر بیماری ها و تجویز دارو در انسان است. دانشمندان علوم غذایی در مورد استفاده از این فناوری بین طرفداران و مخالفان آن نظرات متفاوتی دارند. فقهای مسلمان معاصر نیز در مشروعیت این جریان بین مباح و غیر جایز اختلاف نظر دارند. نویسنده نظر محققانی را اتخاذ کرده است که استفاده از اصلاح ژنتیکی را مجاز می‌دانند و قانونی بودن آن را با توجه به استدلال‌های قوی حمایت کننده از موضع خود حفظ می‌کنند. وی معتقد است که این موضع منافاتی با اهداف شریعت اسلامی ندارد. اما فقهایی که آن را قانونی می دانند، این کار را با شرایط و ضوابطی مجاز دانسته اند تا به دلیل موجهی انجام شود و موجب تحریف در خلقت الله نشود.
واژه های کلیدی: الفقه الإسلامی، الأطعمه النباتیه، الهندسه الوراثیه، الأغذیه المعدله وراثیا.