وضعیت حقوقی نکاح کودک (فایل منبع موجود نیست)

ازدواج به عنوان یکی از وقایع حساس زندگی انقش بسزایی در نهادهای حقوقی جوامع بشری دارد. بلوغ جسمی و رشد عقلی و آمادگی افراد برای شروع زندگی مشترک و اقدام به ازدواج، در بسیاری از نظام‌های حقوقی جهان چالش ایجاد کرده است به طوری که تشخیص حداقل سن را برای آغاز این مرحله از زندگی ضروری دانسته اند. در بیشتر نظام های حقوقی، برای آغاز زندگی مشترک حداقلی برای سن ازدواج پیشنهاد شده و ازدواج در سنین کمترمنع شده است. در فقه اسلامی، بلوغ در بساری از احکام و مقررات تکلیفی و وضعی شرط صحت دانسته شده است . طی بلوغ در اندام و احساسات و اندیشه‌های های انسان تغییراتی ایجاد می‌شود.(مهریزی 1376:ص127_129) فقهای امامیه و قانون مدنی، تعریف دقیق بلوغ را ارائه نکرده‌اند اما برخی نشانه های طبیعی و خارجی از جمله رسیدن به سن خاص به عنوان علامت بلوغ شخص تعیین شده است و در بیان این مسئله، از واژه بلوغ در نکاح استفاده شده است در قرآن کریم نیز هنگام بیان حکم آزمایش یتیمان جهت تسلیم اموال به آنها از واژه بلوغ در نکاح صحبت شده است (وَابْتَلُوا الْیَتَامَی حَتَّی إِذَا بَلَغُوا النِّکَاحَ فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْدًا ….‌‌ )(آیه 6 سوره نساء). "یتیمان را آزمایش کنید تاهنگامی که بالغ شده و تمایل به نکاح پیدا کنند،آنگاه اگر آنها را دانا به درک مصالح خود یافتید ،اموالشان را به آنها باز دهید و به اسراف و عجله مال آنها را حیف و میل ننمایید، به این اندیشه که مبادا کبیرشوند و اموالشان را از شما بگیرند" برای رسیدن به رشد و بلوغ عقلی و جسمی تا حدی که پسر یا دختر شایستگی نکاح را داشته باشند موقعی است که مرد و زن از حیث احتلام به وضعیت بدنی لازم رسیده باشند .( طوسی، 1409 ق ، ج 3 :ص 116) ماده 1041 قانون مدنی مصوب 1313 با در نظر گرفتن نظر فقهای مشهور سن نکاح را 13 سال شمسی برای دختر و 15 سال تمام شمسی برای پسر تعیین کرده است و امکان ازدواج قبل از رسیدن به این سن را منوط به شرایط خاص کرده است که با این وجود این ماده از آغاز از تصویب با انتقادات بسیاری مواجه شد .
واژه‌های کلیدی: نکاح، سن ازدواج، سن رشد، بلوغ