وضعیت حقوقی اطفال حاصل از تلقیح مصنوعی در فقه و حقوق ایران

امید به بقا و ادامه ی نسل برای انسان ها امری فطری است و همه ی انسان ها در جهان هستی تمایل به تکامل و بقای نسل خود دارند و با همین تمایل دست به ازدواج و فرزندآوری می زنند، لذا زندگی همیشه روند عادی و طبیعی خود را طی نمی کند. در بسیاری موارد خانواده ها با مشکلات فرزندآوری و تولیدمثل مواجه می شوند که گاهی موجبات جدایی آنان را فراهم می آورد و یا طی روند درمان، سالیان سال ملزم به استفاده از دارو هستند. امید به داشتن فرزند با روی کار آمدن علم ژنتیک تقویت‌شده و امروزه انسان ها می‌توانند با پیشرفت علم و فناوری معضل ناباروری را تا حدودی رفع نمایند. تولد کودک به روش غیرطبیعی یکی از پدیده های نوین جامعه ی بشری است که خبر مهمی برای ناباروران محسوب خواهد شد.تلقیح مصنوعی اگرچه راه حلی برای یکی از معضلات اجتماعی به‌حساب می‌آید اما به دلیل نوظهور بودن آن در فقه و فقدان قوانین و مقررات مدون در کشورهای اسلامی، مشکلات مدیدی را در زمینه‌ی وضعیت حقوقی اطفال حاصل از چنین بارداری ایی به وجود آورده است، که در این پژوهش سعی بر آن شد تا با جمع آوری اطلاعات در این خصوص و کنکاش از موضوعات مشابه تا حدودی موجبات تسهیل قانون گذاری مقنن را فراهم آوریم.
واژه های کلیدی: تولیدمثل، تلقیح مصنوعی، ناباروری، وضعیت حقوقی.