واکاوی مشروعیت ازدواج کودکان در پرتوی ادله فقهی و حقوقی (فایل منبع موجود نیست)

در خصوص ازدواج کودکان دیدگاه‌های متفاوتی وجود دارد یک عده موافق با مسئله کودک همسری هستند که اقوال و ادله مختص به خودشان را دارند. صغیر در لغت به‌معنای کوچک و خرد است و در اصطلاح فقهی و حقوقی به کسی اطلاق می‌شود که به سن بلوغ نرسیده و کبیر نشده . کودک همسری نوعی ازدواج رسمی یا غیررسمی است که در آن فرد پیش‌از رسیدن به سن 18 سالگی وارد پیمان زناشویی می‌شود. کودک به‌لحاظ شرعی با کودک به‌لحاظ سنی متفاوت است این پژوهش درصدد آن است که بررسی کند آیا سن بلوغ معیار است یا معیارهای دیگری برای تعیین کودک وجود دارد. آنچه که در حقوق موضوعه در قالب به رسمیت شناختن کودک همسری مطرح‌شده در ماده 1041 قانون مدنی (اصلاحیه 1381) منعکس یافته‌است. مفاد ماده مزبور حاکی از آن است که ازدواج دختران کمتر از 13 سال قمری و پسران کمتر از 15 سال‌ قمری در صورت اذن ولی و تشخیص مصلحت کودک از سوی دادگاه صالح مجاز بوده و آنچه  که از ماده 1041 مستفاد می‌گردد ،کودک همسری به‌عنوان حکم ثانویه در صورت اذن ولی و رعایت مصلحت طفل که به تشخیص دادگاه صالح رسیده باشد پذیرفته شده‌است  با اعمال ماده مشارالیه مصلحت پذیرفته ازدواج دختر زیر سال 13 سال ولو کمتر از سن بلوغ به‌شرط رعایت مصلحت پذیرفته‌شده و به تبع تمام آثار ازدواج بر آن خواهد شد. در گذشته عموماً به دلیل فقر حاکم بر جوامع تعیین شیربها _در ازدواج دختران از نظر اقتصادی شرایط خانواده دختران را بهبود می‌بخشید_ بلوغ زودرس خصوصاً در دختران،عرف حاکم بر خانواده‌ها مبنی‌بر وقوع ازدواج در سنین پایین چه‌بسا جواز ازدواج صغار در آن زمان پذیرفتنی بود. اما آنچه که به‌عنوان اصل بدیهی در عالم حقوق پذیرفته‌شده لزوم تغییرپذیری قوانین متناسب با شرایط و اوضاع حاکم بر جوامع است اگرچه در حال حاضر قوانین جاری و ساری کودک همسری به‌عنوان یک حکم ثانویه پذیرفته‌ شده اما عوارض ناشی از اجرای آن بر کسی پوشیده نیست آسیب‌های جسمانی خصوصا برای دختران از قبیل آسیب‌پذیری در برابر بیماری‌های مقاربتی به دلیل شرایط فیزیولوژیک کودکان، عوارض گاهاً شدید در دوران بارداری برای مادر و فرزند، آسیب‌های روانی و عاطفی و افزایش خشونت خانگی علیه زنان، محرومیت از تحصیل خصوصاً برای کودکان دختر ، مسئولیت‌های سنگین ناشی از ازدواج برای کودکان پسر که ازدواج می‌کنند از جمله تأثیرات مخرب پدیده کودک همسری می‌باشد.  در کنار روایات و نظریات موافق با جواز کودک همسری یا جواز ازدواج کودک در صورت رعایت مصلحت، برخی فقها به خصوص فقهای اهل سنت به ممنوعیت ازدواج کودک بعنوان حکم اولیه نظر داشته اند. با در نظر گرفتن آثار و تبعات بسیار منفی جسمی، اجتماعی، عاطفی، جنسی برای دختران و پسران ناشی از جواز کودک همسری به‌دنبال ماده 1041 قانون مدنی، این پایان نامه به دنبال آن است که حکم اولیه ازدواج کودکان را براساس ادله فقهی و حقوقی مورد مطالعه قرار دهد و به‌ دنبال بررسی مشروعیت ازدواج کودکان است و در این خصوص ضروری است که ادله و مبانی شرعی و حقوقی دیده شود.
واژه‌های کلیدی: ازدواج صغار، اذن ولی