واکاوی فقهی – حقوقی ادله حرمت استفاده از سلاح کشتار جمعی و تطبیق با حقوق بین الملل

امروزه با تحولات گسترده‌ای که در عرصه‌ی تسلیحات جنگی به لحاظ کمی و کیفی به وقوع پیوسته، چالش‌هایی بعضاً جبران ناپذیر بر بشر تحمیل گردیده است. در این پژوهش، بر آن شدیم تا به واکاوی فقهی و حقوقی ادله حرمت استفاده از سلاح کشتارجمعی و تطبیق با حقوق بین‌الملل بپردازیم. نویسنده در این پژوهش به روش توصیفی و تحلیل اسناد (با تکیه بر آیات قرآن، روایات، آرای عالمان دینی و داده‌های حقوقی ) ابتدا، پیشینه بحث را ذکر نموده و سپس حکم اولیه‌ی فقهی استفاده از سلاح‌های کشتارجمعی را به عنوان مبادی بحث مطرح و در نهایت ثابت می‌کند که در شرع مقدس اسلام، حکم اولیه استفاده از سلاح‌های کشتارجمعی از باب افساد فی‌الارض و قواعدی همچون قاعده وِزر، سعی در فساد و حرمت ترور، ممنوع و حرمت است و طبق قوانین مکتوب و منابع موجود در حقوق بین‌الملل از جمله معاهدات مرتبط با کنترل تسلیحات کشتارجمعی، هر گونه استفاده از سلاح‌های کشتارجمعی، ناصحیح و مردود می‌باشد. در ضرورت تحقیق، همین بس که مطالعات استراتژیک نشان می‌دهد، مواضع یکسان سازمان‌های بین‌المللی در مورد اصل تفکیک اهداف نظامی و غیر نظامی، اصل تناسب، اصل منع ایجاد درد و رنج بیهوده، اصل منع کشتارجمعی و انعقاد معاهدات و قطعنامه‌هایی در راستای صیانت از اصول مزبور، موجب پیدایش تعهدات آمره برای دولت‌ها گردیده و به دنبال آن اسناد انسانی در بعد فراملی تعریف گردیده‌اند.
واژه های کلیدی: حقوق بین الملل، ادله ی حرمت، سلاح کشتار جمعی.