نقش علم در اثبات نسب در فقه و حقوق ایران

روابط میان انسان‌ها از یک طرف و خویشاوندی موجود در بینشان از طرف دیگر از دیر باز دارای اهمیت خاص بوده و آثار حقوقی ، اجتماعی و فقهی زیادی بر آن بار می شده است. نسب به عنوان عامل تعیین کننده در بسیاری از مسائل از جمله ولایت، حضانت، توارث و … جزء اموری است که پرداختن به آن ضروری و اثبات آن نیازمند روشهای جدید علمی می باشد. بدن انسان بالغ بر 100 تریلیون سلول دارد که نسخه های مشابهی شامل تمامی اطلاعات ژنتیکی فرد در تک تک آنها وجود دارد و با دانش ژنتیک، چنانچه تنها یک سلول در اختیار باشد از روی اطلاعات آن می توان هویت شخص را تشخیص داد. دانش ژنتیک در تعیین جنسیت، مهندسی ژنتیک و اصلاح نژادی، مسائل حقوقی نظیر اثبات نسب و نیز ردیابی مجرمین پر کاربرد می باشد. بنابراین اثر بیولوژیک هر فرد مختص اوست و چنانچه در صحنه جرم آثاری بر جای مانده باشد می توان از طریق پردازش آن به ….هویت صاحب آن پی برد. بدیهی است که در این زمینه تأسیس بانکی موسوم به بانک اطلاعات ژنی که حاوی اطلاعات و ژنتیک افراد باشد بسیار سودمند خواهد بود. هدف از این پژوهش بررسی تاثیر علوم پزشکی در مسائل حقوقی است تا در این راستا بتوان به انسان امروز در هویت یابی کمک نمود تا از حقوق ناشی از آن بهره ببرد . روش تحقیق در این پایان نامه روش تحلیلی-توصیفی با استفاده از ابزار کتابخانه از طریق فیش برداری و مراجعه به سایتهای مرتبط می باشد.
واژه‌های کلیدی: نسب، ژنتیک، قاعده فراش، اقرار.