نسب و ارث در اهدای جنین (فایل منبع موجود نیست)

با پیشرفت علم پزشکی برای بارور نمودن زوجین نابارور، اقداماتی از جمله تلقیح اسپرم و تخمک زوجین در خارج از رحم و تلقیح اسپرم بیگانه با تخمک زن به علت مشکل ناباروری مرد، یا تلقیح اسپرم مرد با زن بیگانه و قراردادن آن در رحم زن و انواع دیگر آن بنا بر نوع بیماری زوجین نابارور صورت می گیرد که این اقدامات انتقال جنین مسائل پیچیده ای (از جمله نسب و ارث جنین و …) را به وجود می آورد و علاوه بر قانون نحوه اهدا جنین مصوب سال 1382 هیچ قانونی در این مورد هم تصویب نشده است که این خود مشکلاتی برای دادگاه ها به وجود آورده است و به لحاظ اختلاف نظر فقها و استناد قضات به منابع فقهی موجب وقوع آرای معارض می گردد. هدف اصلی تحقیق حاضر، شناخت احکام مرتبط با نسب و ارث در اهدای جنین می باشد، روش پژوهش به صورت توصیفی تحلیلی بر پایه ی مطالعات کتابخانه ای بوده است و در این راستا قوانین و مقالات مرتبط با این موضوع مورد مطالعه قرار گرفته است که شیوه باروری انتقال جنین چه آثاری بر نسب و ارث فرزندان حاصل از آن خواهد داشت. در چارچوب قانون نحوه اهدای جنین به زوجین نابارور، از تلقیح مصنوعی زوج‌های قانونی و شرعی، امکان تشکیل جنین‌ وجود دارد. هریک از جنین‌های مذکور با صاحبان اسپرم و تخمک رابطه نسبی و وراثتی دارند. امّا تأکید قانونگذار بر تشکیل جنین از ازدواج‌های شرعی و قانونی به معنای ثبت ازدواج‌های مذکور و احراز نسب جنین‌های تشکیل شده است. زیرا چنانچه جنین مذکور به رحم زن شوهرداری که ناباروری وی با انجام اقدامات پزشکی به اثبات رسیده است منتقل گردد و در رحم وی رشد و سپس متولد گردد، هیچ رابطه نسبی و وراثتی با صاحب رحم ندارد و تنها می‌توان وی را در حکم مادر رضاعی دانست. وظیفه پدر و مادر گیرنده جنین، از لحاظ نگهداری، تربیت، نفقه، حضانت و احترام نظیر وظایف و تکالیف اولاد و پدر و مادر است. طبق تحقیقات منتج به نتیجه، با مشخص شدن نسب جنین، وی از پدر و مادری که از آنها به وجود آمده است ارث برده و سهم وی برابر مقررات مربوط به ارث تعیین خواهد شد. همانطور که مطابق ماده 957 قانون مدنی حمل از حقوق مدنی متمتع می‌گردد. برای اثبات نسبت مشروع نیز باید به منشاء تشکیل جنین و تکون آن توجه کرد. زیرا جنین‌های تشکیل شده از اسپرم مرد و تخمک همسر شرعی وی در کلیه روش‌های تشکیل جنین و انتقال آن صرف نظر از مقدمات آن به مرد و زن مذکور منسوب و دارای نسب شرعی هستند. و در صورتی نطفه آنها قبل از فوت مورث منعقد شده باشد و زنده متولد شوند از آن‌ها ارث می‌برند و چنان چه بعد از فوت نطفه به طور طبیعی منعقد شود و یا با روش‌های باروری، نطفه منعقد و در رحم زن استقرار یابد، با توجه به فقدان یکی از شروط مذکور در ماده 875 قانون مدنی، جنین از مرد ارث نمی برد. و بین این جنین‌ها و گیرندگان آن‌ها رابطه نسب و وراثت برقرار نمی‌باشد.
واژه های کلیدی: ارث، نسبت، اهدای جنین، جنین.