مسئولیت مدنی پرستاران در حقوق ایران و فرانسه

مسئولیت پرستاران به جهت امتزاج مسئولیت ناشی از فعل شخص و مسئولیت ناشی از فعل غیر، از جمله مباحث مهم و مبتلابه حوزه مسئولیت مدنی است. در حقوق ایران و فرانسه، ماهیت تعهدات پرستاران علی‌الاصول از نوع تعهد به وسیله است. مسئولیت مدنی پرستاران در هردو نظام حقوقی مزبور، اصولاً بر مبنای تقصیر استوار است و ماهیت مسئولیت پرستاران بسته به نوع و نحوه اشتغال آن‌ها متفاوت است؛ زیرا در جایی که پرستار، مستخدمِ طبیب یا بیمارستان و مؤسسه بهداشتی است در صورت ورود ضرر به بیمار، مسئولیت پرستار خارج از قرارداد خواهد بود اما چون مشارالیه تحت اشراف و سرپرستی طبیب یا بیمارستان یا کلینیک انجام وظیفه ‌کرده است، لهذا با فرض تقصیر، در این قبیل موارد آن‌ها به عنوان کارفرما، مسئولیت ناشی از فعل غیر (پرستار) خواهند داشت. البته بعد از پرداخت خسارات وارده به بیمار و اثبات بی‌تقصیری، حسب‌مورد، طبیب یا بیمارستان در صورت اجتماع شرایط مقرر که تفصیل آن ارائه شده است خواهند توانست برای جبران خسارات وارده به پرستار خاطی مراجعه کنند. اما در فرض پرستاران آزاد که آن‌ها مستقیماً با بیمار یا اقربای او قرارداد پرستاری منعقد کرده‌اند، عموماً مسئولیت پرستاران قراردادی خواهد بود، مگر این‌که قرارداد منعقده بنابه‌دلایلی باطل، فسخ یا بلااثر شده یا خسارات مستحدثه خارج از موضوع تعهدات قراردادی باشد. بعضی از افعال پرستاران با این‌که زیان‌بار هستند اما به لحاظ حکم قانون یا طبیعت فعل انجام‌شده، در این قبیل موارد مسئولیتی متوجه پرستاران نیست. به‌طور کلی باید ماهیت هر دعوی و حقایق خاص آن‌را بررسی کرد تا مسئول جبران خسارت وارده و میزان مسئولیت او را تعیین کرد؛ به‌طوری‌که اگر پرستار اقدام به عملی کرده باشد که وفق امر طبیب جزء «امور طبی» قرار گیرد، طبیب مسئول است، لکن اگر عمل مزبور، «اداری» باشد، بیمارستان یا کلینیک و مؤسسه مسئول خواهد بود و چنان‌چه مربوط به «اقدامات تخصصی پرستاری» باشد، در این حالت، پرستار شخصاً مسئول خواهد بود.
واژهای کلیدی:مسئولیت مدنی،پرستاران