مسئولیت مدنی ناشی از تخریب محیط‌زیست از نظر فقه و حقوق

نظام حقوقی مسئولیت مدنی زیست محیطی بدون توجه به ویژگی های خاص این خسارات و همچنین اهمیت این حوزه از مبانی ضعیفی تبعیت می کند. حق استفاده از محیط زیست سالم یکی از حقوق بنیادین افراد محسوب می شود و نگهداری از آن تکلیف عمومی است با وجود این ، حقوق مسئولیت مدنی نیز نسبت به ادای چنین تکلیفی بیگانه نیست . قواعد سنتی مسئولیت مدنی در پاسخگویی به خسارت های زیست محیطی کارامد نیست به همین مناسبت ، پارلمان و شورای اروپا در سال 2004 دستورالعملی درباره مسئولیت ناشی از تجاوز به محیط زیست ، تصویب کرد که دولت ها ملزم هستند قواعد آمرانه آن را به قانون ملی خود وارد کنند . هدف اصلی در طراحی دستورالعمل پیشگیری و جبران خسارت های زیست محیطی با رعایت «اصل آلوده کننده باید بپردازد » است. این موضوع به دنبال ارائه و تحلیل مبانی نظری ضرورت تحول مسئولیت مدنی ناشی از تخریب محیط زیست با استفاده از منابع و مبانی موجود در نظریات مسئولیت مدنی در فقه شیعه و حقوق معاصر است. لذا ضمن اشاره به اهمیت محیط زیست در فقه امامیه ابتدا به ضرورت تحول در مبانی نظری حفاظت حقوقی از محیط زیست پرداخته و سپس ضمن ارائه نظریات روز حقوقی، به دنبال باز شناسی و ارائه نظریه فقه امامیه و حقوق دانان و تحلیل دکترین مطلوب جهت حمایت از محیط زیست خواهیم بود.
واژه‌های کلیدی: خسارت زیست محیطی، تخریب ضمان.