مرگ از روی ترحم در فقه و حقوق ایران

اتانازی یا تسریع در مرگ بیماران محتضر و یا لاعلاج به منظور راحت ساختن آنها از دردها و رنج‌های طاقت‌فرسا از طریق اقدامات مرگ‌آور، از جمله مباحث نوین، مهم و بحث‌برانگیز پزشکی در محافل مذهبی و حقوقی دنیا است که موافقان و مخالفانی دارد و هر یک استدلال‌هایی را برای توجیه نظر خود ارائه کرده‌اند.اینکه آیا خاتمه دادن به حیات جزء اختیارت انسان هست یا نه و آیا میتوان دامنهی آزادی او را به اندازهیی وسعت داد که حق داشته باشد به زندگی خودش پایان داده یا از دیگران بخواهد مرگ او را رقم بزنند به شدت میان دو گروه موافق و مخالف اتانازی مورد بحث است. موافقان چنین حقی را برای انسانها قائل بوده و در نتیجه به کسی هم که به او در رسیدن به خواسته‌اش کمک رسانده به دیدهی نوع‌دوستی مینگرند و وی را فرشتهی مرگ خطاب می‌کنند که بنابراین مسوولیتی هم متوجه او نیست. اما مخالفان جایی برای مطالبهی مرگ در دایرهی آزادی انسان نمیبینند و بنابراین پزشک و هرکس که در این راستا به خواستار مرگ یاری رسانده را مسوول و مستحق مجازات میدانند. در آموزههای اسلام نیز حیات و ممات به دست خداوند متعال بوده و هر نوع خودکشی و دیگر کشی حرام و منجر به عقوبت شدید است، هیچ کس حق ندارد به هر دلیلی حتی رهایی از رنج فراوان اقدام به خاتمه دادن به زندگی خویش نماید و یا به دیگری در این زمینه یاری رساند.
واژه‌های کلیدی: اتانازی، مرگ مغزی، نظام حقوقی.