محاربه و افساد فی‌ الارض با تاکید بر جرائم راهزنی و سرقت مسلحانه در سیستان و بلوچستان

مقوله امنیت به عنوان اساسی ترین مولفه هر حکومت به منظور بقا و پایداری آن می باشد امری که در آموزه های دینی نیز بر لزوم وجود آن در کنار عنصر سلامت جامعه تاکید و برای کسانی که اقدام به بر هم زدن امنیت می نمایند مجازات حداکثری معین گردیده است. در جمهوری اسلامی ایران استان سیستان و بلوچستان با توجه به آمار بالایی وقوع جرایمی همچون راهزنی سرقت مسلحانه گروگانگیری و انفجار در آن به عنوان یکی از معدود نقاط کشور از حیث پائین بودن ضریب امنیت همواره در کانون توجه مردم و مسئوولین می باشد از سویی تهیدات برون مرزی و اقدامات خرابکارانه گروهک های معانه همچون گروهک تروریستی عبدالمالک ریگی در پاکستان و از سوی دیگر وقوع جرایم فوق الذکر سبب ایجاد نوعی احستس ناامنی مستمر در بین مردم استان و منطقه گردیده است شرایط موجود استان از حیث فقر اقتصادی فرهنگی و علمی و عدم توجه مناسب مسئولان به رفع این مشکلات به استمرار این ناامنی و بعضا احساس ناامنی دامن می زند آنچه مسلم است فعل مجرمانه در هر نقطه ای از کشور که واقع شود ماهیت حقوقی یکسانی خواهد داشت و شرایط محیطی محل وقوع جرم را نمی توان در احراز بزه موثر دانست اما وجود این محرومیت های چندوجهی می تواند در نوع و میزان مجازات و نحوه اعمال موثر واقع گردد مسوولان نیز می بایست با ایجاد بسترهای مناسب اقتصادی فرهنگی و علمی به کاهش این جرایم و در نتیجه افزایش امنیت در سطح استان کمک شایانی نمایند.
واژه‎‌های کلیدی: محاربه