مبانی فقهی و حقوقی قانون آپارتمان‌نشینی

درتحقیق حاضرباعنوان “مبانی فقهی وحقوقی قانون آپارتمان نشینی”،سعی شده است تا درکنارشرح موادقانون تملک آپارتمانها وآیین نامه اجرایی این قانون؛ مبانی فقهی مواداین قانون موردبررسی قرارگیرد.دراین تحقیق ،ابتدا به بیان حقوق افراد می پردازیم .براساس اشعارموادقانونی افراد اجازه استفاده از اموال خودرا درحدود متعارف دارا می باشنداین حق علاوه برقانون ،درمتون فقهی نیز با نام تسلیط قابلیت اجراءدارد .امّابایددانست که انسان درکنارآزادی دراستفاده از اموال خود،به جهت مفادقاعده ی تسلیط ؛دارای ممیزی های قاعده ی لاضررونیز سواستفاده ازحق و….نیز می باشد.درادامه تکالیف مالکین ساختمان موردبررسی قرارمی گیرد؛تکالیفی که دربرابر حق وحقوق اعطاءشده بردوش افرادگذاشته می شود. درکنارتکالیف قانونی نیز به بررسی تکالیف قراردادی ونیز اخلاقی می پردازیم.درانتهای فصل سوم به بررسی حقوق وتکالیف مدیرساختمان پرداخته شده است درواقع مدیر طبق قانون درساختمان هایی که دارای بیش از3نفراعضا باشندازمیان شرکاءیاافرادخارج از ساختمان انتخاب می شود .مدیرنیزدرکنارحقوق خوددارای یکسری تکالیف می باشد. درتحقیق حاضرسعی شده است تاباگردآوری منابع کتابخــانه ای وبررسی کتب فقهی وحقوقی مرتبط باموضوع درکـنار استفاده از نظرات اساتیدگرانقدر،تحقیقی جامع وکامل ارائه گردد.امیداست این مهم حاصل گردیده باشد.
واژه‌های کلیدی: حق، تکلیف، آپارتمان نشینی، قاعده تسلیط، قاعده لاضرر، قاعده سو استفاده از حق