مبانی فقهی عملیات استشهادی و انتحاری از دیدگاه شیعه و وهابیت

(وَ الَّذِینَ جَاهَدُواْ فِینَا لَنهَْدِیَنهَُّمْ سُبُلَنَا وَ إِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِین) آیه مبارکه 69 سوره عنکبوت. عملیات استشهادی به شکل امروزی پدیده‌ای نوظهور در مقابل دشمن می‌باشد که با وسایل کشتار مدرن و جدید صورت می‌گیرد که در گذشته به این نحو نبوده است. در این عملیات اهداف عالیه‌ای چون ایثار و گذشت و فداکاری و جانفشانی برای رهایی از ظلم و ستم دشمن وجود دارد به گونه‌ای که هر عقل و مکتبی بر این اهداف صحه می‌گذارد و آن را تأیید می‌کند. علی رغم جنبه‌های مقاومتی و استقامتی مثبت و با ارزش این عملیات در مقابل ظلم و تجاوز دشمن، شاهد این هستیم که در جوامع امروزی، علی الخصوص جوامع غربی این عملیات استشهادی را زیر سئوال برده‌اند به همین منظور باعث شده برچسب‌هایی ناروا به اسلام و مسلمین وارد کنند. از طرفی برخی مخالفان نیز با خلط بحث استشهاد با انتحار و خودکشی و ارائه‌ی فتاوایی در خصوص حرمت این حرکت به نوعی آب در آسیاب دشمن ریخته‌اند. در این تحقیق در صدد برآمدیم که مبانی فقهی این عملیات در شیعه و ادله‌ای که وهابیت برای جواز این عملیات را مطرح کرده‌اند را بیان کنیم و به بررسی آرای علمای شیعه و وهابی در خصوص تفکیک مبانی استشهاد و انتحار و نیز نظر آن‌ها در مورد شاخصه‌ها و ویژگی و تحلیل و آثار و پیامد این عملیات پرداخته شود، تا این عملیات ایثار گرانه، فداکارانه و شرافتمندانه را از بسیاری از تهمت‌ها و بر چسب‌های ناروا پاک کنیم، تا دچار دسیسه، حربه اسلام علیه اسلام که دشمنان دین و مذهب در صدد آن هستند نشویم.
واژه های کلیدی: استشهادی، انتحاری، جهاد، دفاع مشروع، شهید