مبانی فقهی شیوه‌های سوگواری امام حسین(ع)

بی تردید شیوه های سوگواری امام حسین علیه السلام یعنی شعائر حسینی تداوم بخش و علت مبقیه نهضت و قیام آن حضرت می باشد همانگونه که این نهضت الهی علت مبقیه و مایه حیات و تداوم بخش اسلام ناب محمدی است. بدین جهت و با توجه به ابعاد گسترده و اثرات عمیق فردی و اجتماعی، درون دینی و برون دینی، و بالأخره ُبعد جهانی این شعائر نورانی که آن را به عنوان بزرگترین و بارزترین مصداق شعائر الهی قرار داده است از یک سو، و اراده ی جدّی دشمنان بر اطفاء نور آن از سوی دیگر، ما را موظف می کند که با تبیین مبانی فقهی و تشریح زیر ساخت های قویم و قیّم آن، ابتدا در درون و داخله ی جامعه اسلامی این شعائر حیات بخش را نهادینه و مستحکم کرده و سپس با تمسک به همین منطق متقن و روش روشن با هر گونه شبهه افکنی و اشکال تراشی مرموز و هدفمند دشمن به مقابله برخیزیم که یکی از بهترین مصادیق تعظیم شعائر الله، تعظیم و تکریم علمی آن از طریق بیان مبانی و تبیین فنی زیر ساخت هاست. البته در حوزه شعائر حسینی بحمد الله نگارش های متعددی صورت گرفته است لکن در خصوص بررسی مبانی فقهی آن، انصافا اقدامات، انگشت شمار است. این رساله بر آن است تا به توفیق الهی طی نه فصل مبانی فقهی شعائر حسینی علیه السلام را مورد بررسی قرار دهد فصل اول: کلیات و مفاهیم فصل دوم: بکاء، نیاح، صیاح و جزع فصل سوم: سینه زنی و زنجیر زنی فصل چهارم: قمه زنی و اعمال مشابه (لطم) فصل پنجم: سیاه پوشی فصل ششم: شبیه خوانی و لوازم آن فصل هفتم: زیارت فصل هشتم: نوحه خوانی و روضه خوانی فصل نهم: عزاداری.
واژه‌های کلیدی: سوگواری، لطم، زیارت، جزع، شبیه خوانی