ماهیت و آثار قرارداد سلف موازی در حقوق ایران و فقه امامیه (فایل منبع موجود نیست)

در سلف موازی به موازات قرارداد سلف اولیه، قرارداد سلف ثانوی مستقلی از سلف اول به امضاء می‌رسد که از نظر تعهدات و آثار مترتب بر قرارداد، استقلال کاملی نسبت به سلف اول دارد؛ به این ترتیب که خریدار در قرارداد سلف نخستین در موضع فروشنده در قرارداد سلف ثانوی قرار می‌گیرد و یک قرارداد سلف میان او و خریدار ثانوی، که جهت خرید کالایی با خصوصیات کاملا مشابه کالای سلف اول وارد قرارداد شده است، منعقد می‌گردد. فروشنده در سلف موازی می‌تواند به خریدار خود وکالت و یا حواله داده تا وی در زمان سررسید امکان مراجعه به فروشنده سلف اولیه را داشته و مبیع سلف موازی را از او دریافت کند. همچنین فروشنده می‌تواند برای تحویل مبیع سلف موازی زمانی موخر از زمان سررسید سلف اول درنظرگرفته و شخصا به فروشنده سلف اول مراجعه کرده و کالا را تحویل بگیرد و سپس آن را در سررسید سلف موازی به مشتری خود تسلیم نماید. لذا می‌توان سلف موازی را در سه نوع مطلق، وکالتی و حواله‌ای در نظر گرفت. به دلیل استقلال سلف موازی از سلف اول، انحلال هر یک از آن‌ها خللی در دیگری ایجاد نکرده و موجب تغییر تعهدات نمی‌شود. لیکن این انحلال می‌تواند بر وکالت و یا حواله‌ای که ضمن عقد سلف موازی اعطاء شده است تأثیر گذاشته و موجب تغییر تعهدات ناشی از شرط ضمن عقد گردد در حالی که عقد اصلی کماکان به جای خود باقی است.برای سلف موازی علاوه بر رعایت احکام و شرایط مترتب بر بیع سلف، احکامی ویژه از جمله استقلال کامل دو عقد سلف اول و موازی از یکدیگر را نیز می‌توان برشمرد که خود آثاری خاص ایجاد می‌نماید.از این قرارداد می‌توان در بانکداری اسلامی و نیز در انتشار اوراق سلف موازی استفاده نمود و آن را به عنوان ابزار سیاست پولی و مالی شناخت.
واژه‌های کلیدی: سلف، سلف موازی، حواله، وکالت