ماهیت و آثار تعهد پزشک در قراردادهای جراحی زیبایی و ترمیمی

جراحی زیبایی و ترمیمی از جمله شاخه‌های نوظهور در حیطه پزشکی بوده که به دنبال پیشرفت علم جراحی و با توجه به استقبال عامه، خاصّه در قرن اخیر، رشد فزاینده‌ای داشته است. نظر به ویژگی‌های خاصّ این قسم از عملیات پزشکی، چالش‌هایی حقوقی پیرامون آثار تعهد و احکام مترتّب بر مسئولیت مدنی مطرح گردیده است. تحقیق حاضر به صورت توصیفی و تحلیلی و با هدف بررسی ماهیت و آثار تعهد پزشک در قراردادهای جراحی زیبایی و ترمیمی انجام پذیرفته است. با توجه به تقسیم بندی تعهد پزشک به «تعهد به وسیله» یا «تعهد به نتیجه»، گاه کادر پزشکی یا تیم جراحی تلاش می‌کنند وسیله رسیدن به نتیجه مطلوب را فراهم آورند و در این راه کوشش می‌کنند و همه توانایی‌های خود را به کار می‌برند و مانند انسانی متعارف در شرایط ویژه خود رفتار می‌کنند و برعکس در مواردی که احتمال رسیدن به نتیجه مطلوب فراوان است به‌طور معمول، متعهد، حصول نتیجه را به عهده می‌گیرد و تهیه وسایل مقدمه‌ی التزام است. به نظر می رسد که ارائه ضابطه ای کلی در این مورد دشوار است و باید هر مورد را با توجه به داوری عرف و اوضاع و احوال تحلیل نمود. در نظام حقوقی ایران به ظاهر ماهیت تعهدات پزشکی «تعهد به وسیله» معرفی شده است، با این وجود پذیرش این امر به نتیجه دانستن تعهدات جراحان در جراحی های زیبایی غیرضروری، منطقی و منطبق با واقعیات جامعه به نظر می‌رسد. بنابراین، باید پذیرفت اصل بر این است که تعهد پزشک «تعهد به وسیله» است مگر این که تعهد آن عرفاً «تعهد به نتیجه» باشد. همچنین مسئولیت پزشکی، مسئولیت در قبال خسارت و زیان روحی و معنوی است که به بیمار وارد می‌کند و این خسارت ناشی از انجام وظایف پزشکی است. لذا مسئولیت پزشک در ابعاد قراردادی و خارج از قرارداد قابل بررسی است. در این راستا نیز دو روش عمده جبران خسارت عبارتند از جبران عینی و جبران بدلی. جبران عینی حداقل در باب خسارات مادی و مالی بر جبران بدلی مقدم است. اگرچه جبران بدلی، به خصوص پرداخت پول، گستردگی بیشتری دارد و بخش اعظم ضررها را تشکیل می دهد.
واژهای کلیدی:ماهیت تعهد پزشک،آثار تعهد پزشک،جراحی زیبایی