ماهیت ارزهای دیجیتال و آثار مترتب بر آن در فقه امامیه

در این پایان‌نامه به بررسی ماهیت ارزهای دیجیتال پرداخته شده و پس از واکاوی ابعاد مختلف فقهی آن، آثار فقهی مترتب بر ارزهای دیجیتال بیان شده است. با ظهور ارزهای دیجیتال، در سراسر جهان، پژوهشگران، فعالیت‌های پژوهشی بسیاری را بر همین مطلب منعطف کرده‌اند. ارزهای دیجیتال، نوعی پول در فضای مجازی هستند که در بستر شبکه اینترنت متولد شده‌اند. با ورود ارزهای دیجیتال به چرخه اقتصاد، شاهد تحولی اساسی در سیستم پرداخت‌ها هستیم، تحولی که احتمال می‌رود آینده پول را بسازد. و اما، ما به عنوان جامعه اسلامی، موظفیم ارزهای دیجیتال را با احکام شریعت بسنجیم، و اگر مهر تاییدی مبنی بر استفاده از آن‌ها یافتیم، از منافع آن بهره‌مند شویم؛ و در مقابل، چنانچه این ارزها با مبانی فقهی ما منافات داشتند، از ضرر ناشی از استفاده آن‌ها جلوگیری کنیم. ارزهای دیجیتال دارای ماهیت پولی هستند. و از منظر فقهی مال محسوب شده و عین می‌باشند. براساس پژوهش صورت گرفته؛نحوه پیدایش و استخراج ارزهای دیجیتال فاقد هرگونه ممانعت فقهی بوده است. در مسیر استنباطات فقهی، از مستنداتی همچون قواعد لاضرر، احترام، اتلاف، عدالت، حفظ نظام، اختلال نظام، احترام، ادله روایی و قاعده نفی سبیل، که مستندات آن قرآنی‌اند؛ استفاده شده است. طبق مبانی نظری ارائه شده، ارزهای دیجیتال مالیت دارند و پول هستند اما با توجه به معایب و ابهاماتی که در مورد آن‌ها مطرح است و با توجه به رویکرد فقه حکومتی که مورد بحث قرار گرفته است، ارزهای دیجیتال تا مرتفع شدن ابهاماتشان، از تایید شرعی بهره‌مند نمی‌شوند. ضمنا این پایان‌نامه در چهار فصل، با نتیجه‌گیری و پیشنهاد، تقدیم می‌گردد. امیدوارم مرضی خداوند سبحان قرار گیرد و ما را در مسیر علم و دانش قرار دهد.
واژه‌های کلیدی: ارز دیجیتال، بیت‌کوین، فقه حکومتی، فقه فردی، قاعده لاضرر، قاعده نفی سبیل.