قاعده دگرگونی احکام به واسطه دگرگونی عادات با رویکردی به شواهد فقهی

عرف و عادت از مفاهیم کاربردی فقه به شمار می‌آید؛ یکی از مهم‌ترین کاربردهای این دو مفهوم تاثیر دگرگونی عادات در دگرگونی احکام است. نظریه‌ای که شهید اول، در فقه شیعه، آن را تحت عبارت «یجوز تغیّر الأحکام بتّغیر العادات» بیان کرده است. این پژوهش با هدف ارائه‌ی تصویری روشن و منقّح، با رویکردی توصیفی-انتقادی و با ابزار اطلاعات اَسنادی و کتابخانه‌ای به بررسی نظریه‌ی شهید اول پرداخته و پس از تعریف مفاهیم و بیان کاربرد‌های عرف و عادت، نظرات مطرح شده پیرامون این موضوع را به بحث گذارده و سپس به واکاوی ماهیّت این نظریه پرداخته است و در ادامه با ذکر شرایط اعتبار و حجیت این کارآیی، به بررسی مصادیق و فروعات فقهی آن پرد اخته است؛ که مهم‌ترین دستاورد این تحقیق، جمع‌آوری آراء و تبیین نظری پیرامون دگرگونی احکام به‌وسیله‌ی دگرگونی عادات و نیز بررسی کاربرد این مفهوم در عرصه‌ی مصادیق فقهی، می‌باشد.
واژه‌های کلیدی: عرف، عادت، دگرگونی عادات، دگرگونی احکام.