پژوهش حاضر شامل پنج فصل در دو حوزه «فقه گردشگری وفقه آثار باستانی» است نویسنده در آن با رویکرد فقهی بهدومقوله «آثار باستانی» و«گردشگری« درجهانمعاصرمی پردازد و بر اساس ابواب فقه و فتاوای فقهای عظیم الشان متقدمومتاخربهزبانعربیوفارسیواستفاده از قواعد فقهی، احکام مرتبط با «گردشگری، گردشگر و آثار باستانی» را بیان میدارد.نویسنده با استناد به قرآن و روایات و سیره مسلمین واصاله الاباحه حفظ آثار باستانی را امری مشروع دانسته و با بررسی آن در قرآن وروایات و تقسیم آن به منقول و غیرمنقول و آثار مرتبط با عقاید یک قوم، احکام برخی از مسایل مرتبط با آن را تبیین نموده است. نویسنده در حوزه گردشگری با بیان تاریخچه، گردشگری در اسلام، گردشگری در قرآن و روایات، ادله مشروعیت گردشگری و محدودیت های شرعی آن، احکام و آداب گردشگری بیان کرده، به بررسی فقهی 35 نوع گردشگری رایج در جهان معاصر پرداخته و حکم فقهی آن را از جهت «جواز وعدم جواز» تحت عناوین «مجاز»، «مجاز مقید» و «غیر مجاز» بیان میدارد.
واژههای کلیدی: فقه گردشگری، فقه آثارباستانی، گردشگر، باستان شناسی.
فقه گردشگری و آثار باستانی
موضوع: باستان شناسی (Archaeology)، گردشگری -- تاریخ (Tourism -- History)، گردشگری -- جنبه های قرآنی (Tourism -- Qur'anic teaching)، گردشگری -- جنبه های مذهبی -- اسلام (Tourism -- Religious aspects -- Islam)، گردشگری (فقه) (Tourism (Islamic law))
دانشجو: موسوی، سید جواد
دانشگاه / موسسه: دانشگاه پیام نور
استادراهنما: سیدمحمدتقی قبولی درافشان
استادمشاور: محمدحسین شعبانی
محل نشر: بهشهر
تاریخ نشر: 1392
مقطع تحصیلی: کارشناسی ارشد
مشخصات ظاهری: 20 ص.
زبان: فارسی
آدرس اینترنتی: https://ganj.irandoc.ac.ir/#/articles/e175865feb588e523b844465c3843230
فایلهای پیوست
📎 s.pdf
گراف ارتباطات محتوا
دانشجو موضوع دانشگاه / موسسه