عقد استصناع از منظر فقه امامیه، فقه حنفی و حقوق افغانستان

استصناع قراردادی است که به موجب آن، سفارش ساخت کالایی به طرف مقابل داده‌می‌شود و او نیز متعهد می‌گردد که با مواد اولیه خود کالای مورد سفارش را ساخته، به سفارش‌دهنده تحویل دهد و بهای آن را در مجلس عقد و یا پس از تحویل به صورت تدریجی و متناسب با پیشرفت کار دریافت نماید. مسأله اصلی پژوهش حاضر این است که وضعیت حقوقی قرارداد استصناع و احکام آن، از منظر فقه امامیه، فقه حنفی و حقوق افغانستان از لحاظ اعتبار مشروعیت، شرایط، احکام و آثار چگونه است. یافته این تحقیق این است که قرارداد استصناع از نظر فقیهان حنفی و اکثریت قریب به اتفاق فقیهان امامیه یک قرارداد مشروع و معتبر است. برای مشروعیت آن به قرآن، سنت، استحسان، اجماع عملی، حاجت و سیره متشرعه استناد گردیده است.
واژه های کلیدی: عقد استصناع