سقط جنین معیوب بعد از چهارماهگی از دیدگاه فقه امامیه و حقوق موضوعیه ایران

سقط جنین معیوب یا ناقص الخلقه از موارد بحث انگیز بوده که مجمع فقه اسلامی آن را در صورتی که کمتر از چهار ماهگی باشد مجاز دانسته است لکن چنانچه طبق تحقیقات و بررسی های دقیق پزشکی ثابت شود جنین ناقص الخلقه و غیر قابل علاج به دنیا می آید و موجبات زندگی دردناکی برای خود و خانواده اش فراهم می گردد با درخواست والدین اسقاط آن جایز می باشد. یکی از موضوعاتی که در جوامع مختلف از جمله در کشور ما کثرت ابتلا دارد سقط جنین است به همین دلیل در کشورهای مختلف، متناسب با نوع دیدگاه مکاتب عقیدتی آنها، قوانین متفاوتی در مورد سقط جنین وضع گردیده است. از دیدگاه فقهاء امامیه، جنین موجودی محترم است و سقط آن به جز در مواردی که به عنوان ثانوی. مجاز شناخته شده است. در هر مرحله ای که باشد حرام و نامشروع است. از نظر ایشان حیات جنین دو مرحله اساسی دارد: از ابتدای انعقاد نطفه تا زمان دمیده شدن روح و از زمان دمیده شدن روح تا زمان تولد. در مرحله اول به دلیل اینکه جنین دارای حیات نباتی است و انسان بالفعل نیست قتل محسوب نمی شود اما به دلایل متعدد دیگری سقط آن حرام و نامشروع بوده و مستوجب مجازات و پرداخت دیه می داند.
واژه های کلیدی: سقط، جنین.