حمایت کیفری از محیط زیست در فقه امامیه و قانون مجازات افغانستان

محیط زیست هدیه خدا دادی است که استفاده مفید و درست از آن، حفاظت و سالم نگهداشتن آن اثرات زیادی در کیفیت زندگی روزمره انسان ها دارد. حفظ محیط زیست از مهمترین مسائلی است که در دنیای امروز بیش از هرمسئله دیگری توجه دولت و ملت ها را به خود جلب کرده است. امروزه دولت ها، سازمان های زیادی تلاش دارند با وضع قوانین مختلف و جرم انگاری دراین خصوص با صرف بودجه های کلان ، تا مانع تخریب و آلوده شدن محیط زیست شوند. هدف از تحقیق این رساله، بررسی حمایت کیفری حفظ ازمحیط زیست در فقه امامیه و قانون مجازات افغانستان از زوایای مختلف می‌باشد. همچنین ارائه راهکارهای مناسب در جهت حفظ عناصرزیست محیطی و بیان الگوی استفاده صحیح و پایدار از میراث عمومی منابع طبیعی پرداخته شده است. روش تحقیق این مطالعه مبتنی بر بررسی های کتابخانه ای از روش توصیفی- تحلیلی و فیش برداری از لابلای کتاب، جراید، مقالات مختلف، مجلات معتبر و سایت های اینترنتی معتبر مرتبط به این موضوع انجام شده است. نتایج تحقیق نشان دهنده منع هرگونه تخریب محیط زیست درافغانستان برمبنای دلایل زیاد فقهی مانند آیات مختلف قرآن‌کریم، روایات، احادیث بسیاری از ائمه معصومین (ع) و قانون مجازات افغانستان می‌باشد. خداوند متعال تمام انسان هارا ازطریق هدایت قرآن‌کریم و روایات ائمه معصومین (ع) مکلف به رعایت حفظ محیط زیست همگانی و تأمین سلامت حیات بشری نموده است. جرائم محیط زیستی در پرتو قانون مجازات و دستورات فقهی مجازاتی معین تعیین شده است. نتایج بررسی حاصل ازاین تحقیق براهمیت استفاده علمی و پایدار از منابع طبیعی و عدم دستکاری در اکوسیستم های زیستی در پرتو قواعد فقهی و قوانین افغانستان تأکید دارد. همچنین برنامه ریزی مناسب از سوی مراجع عدلی و قضایی کشور برای مدیریت روند روز افزون تخریب محیط زیست و جلوگیری از اثرات منفی آن برکیفیت زندگی بشری و توسعه پایدار از منابع طبیعی را نمایان می سازد.
واژه‌های کلیدی: افغانستان، آلودگی، حمایت کیفری، محیط زیست، قانون مجازات، فقه امامیه.