حمایت کیفری از حریم خصوصی اخلاقی

حریم خصوصی، از موضوعات بنیادین حقوق بشری و یکی از مفاهیم نظام‌های حقوقی توسعه یافته است که ارتباط بسیار نزدیکی با کرامت انسان‌ها دارد، بنابراین پشتیبانی و حمایت از شخصیت فرد و حقوق شهروندان، نیازمند حمایت از حریم خصوصی است. در نظام حقوقی ایران، حریم خصوصی به صورت مشخص حمایت نشده است. البته در مورد حریم خصوصی به‌تنهایی شاید بتوان به قواعدی اشاره کرد، مثل مسئله‌ی حریم منازل که در قانون به صراحت از آن حمایت شده ولی در مورد حریم خصوصی اخلاقی که موضوع این پایان‌نامه را تشکیل می‌دهد؛ نمی‌توان به‌طور صریح به قواعد اشاره کرد. در این پایان‌نامه نشان دادیم که حقوق و آزادی‌ها به منزله حریم خصوصی اخلاقی به‌طور ضمنی، و در میان سایر قواعد حقوقی، به‌طور ناقص مورد حمایت قرار گرفته است. قانون اساسی، قانون مجازات اسلامی، قانون آیین دادرسی کیفری، قوانین مربوط به اطلاعات (قانون جرایم رایانه‌ای) در زمره قوانین و مقرّراتی هستند که گاه ضمنی و گاه صریحاً از برخی مصادیق حریم خصوصی اخلاقی حمایت کرده‌اند. البته بر خلاف اینکه حریم خصوصی اخلاقی از مسائل مهمّی است که با شرف، حیثیت و آبروی افراد سر و کار دارد در قانون اساسی ما متن خاصی که از حریم خصوصی به‌خصوص اخلاقی حمایت کرده باشد وجود ندارد. قانون مجازات به‌طور غیر محسوس در بعضی موارد از حریم خصوصی اخلاقی تحت عنوان بزه‌پوشی حمایت خود را رسانده و در بعضی موارد خود، آن را نقض کرده؛ در این پایان‌نامه سعی شده حریم خصوصی اخلاقی در همه‌ی ابعاد مورد بررسی قرار گیرد؛ بر خلاف دیگر پایان‌نامه‌ها و مقاله‌هایی که حریم خصوصی را فقط حریم املاک و داده‌های پستی و تلفن می‌دانند؛ امروزه نقض حریم خصوصی اخلاقی بسیار گسترده شده زیرا جوامع با شبکه‌های اجتماعی آشنا شده‌اند و یکی از عوامل نقض حریم افراد را تشکیل می‌دهند. حریم خصوصی اخلاقی هم در دنیای واقعی انسان‌ها وجود دارد و هم در دنیای مجازی و به‌نظر می‌رسد دنیای مجازی بسیار خطرناک‌تر از دنیای واقعی باشد؛ که در این پایان‌نامه یک فصل به این مسئله پرداخته شده؛ و در فصول بعدی حمایت قانون‌گذار از حریم خصوصی اخلاقی در دنیای واقعی و چالش‌های آن را بررسی می‌کنیم.
واژه‌های کلیدی: حریم خصوصی اخلاقی، حمایت کیفری، حریم شخصی، حمایت قانونی، فضای مجازی، رفتاراخلاقی، جامعه