حق بر سلامت: تحلیل تطبیقی اسناد بین المللی حقوق بشر و نظام حقوقی ایران

حق بر سلامت به معنی حق برخورداری از تنوعی از تسهیلات ، کالا، خدمات و شرایط ضروری برای تحقق بالاترین استاندارد قابل حصول از سلامتی است. حق بر سلامت متضمن آزادی ها و استحقاقاتی است. آزادی هایی از قبیل آزادی از شکنجه ، درمان و آزمایش بدون رضایت و استحقاقاتی شامل حق بر یک سیستم حمایتی را در بر می گیرد. تحقق حق بر سلامت به تحقق دیگر حقوق بشر مرتبط است. برای تحقق این حق، دولت ها در چهار حوزه تعهداتی دارند. این حوزه ها عبارتند از: سلامت مادران، کودکان و سلامت باروری، محیط های کاری و طبیعی سالم ، پیشگیری ، درمان و کنترل بیماری ها و تدارک تسهیلات ، کالاها و خدمات بهداشتی. رویکرد حقوق بشری به سلامت به معنی گنجاندن نرم ها و اصول حقوق بشری در طراحی ، اجرا، نظارت و ارزیابی سیاست های مربوط به سلامت است. اسناد بین المللی زیادی حق بر سلامت را به رسمیت شناخته اهد که ابران به تعدادی از این اسناد پیوسته است. اصل 29 قانون اساسی، حق بر خدمات بهداشتی و درمانی و مراقبت های پزشکی را برای همگام به رسمیت شناخته است. همچنین ، قوانین و مقررات زیادی در رابطه با سلامت تصویب شده و اقداماتی اتخاذ شده است.
واژه‌های کلیدی: حقوق بشر، نظام حقوقی، سلامت، حق، الزام، تعهد، آزادی، خدمات انسانی، تسهیلات، آسیب‌پذیری، سابقه (سند)