جبران خسارت معنوی در رویه قضایی جمهوری اسلامی ایران و با تاکید بر قانون آیین دادرسی کیفری مصوب سال ۱۳۹۲

خسارت معنوی یکی از انواع شناخته شده خسارات است که ماهیت و نوع آن با خسارت مادی متفاوت است با توجه به تفاوت هایی که این نوع خسارت با خسارت مادی دارد نحوه جبران آن نیز متفاوت است در این پایان نامه ما با توجه به برخی اصول حقوقی و قواعد فقهی به این نتیجه می رسیم که باید تمامی خسارات و زیان های وارد شده چه مادی و چه معنوی جبران شوند ابتدا با بررسی قوانین ایران در چند دهه اخیر در زمینه جبران خسارت معنوی و همچنین بررسی متون و قواعد فقهی و پرداختن به آیات و روایات و احادیث مختلف در زمینه جبران خسارت به این نتیجه رسیدیم که خسارت معنوی همچون انواع دیگر خسارات زیان بار است ، بنابراین باید جبران شود سپس با بررسی موارد مختلف پیش آمده متوجه وجود انواع و اقسامی برای این نوع خسارت شدیم همچنین با ارزیابی پرونده های قضایی و جمع آوری آرای صادره از شعبات مختلف دادگاه های ایران در زمینه جبران خسارت معنوی پی به این مهم بردیم که دستگاه قضای ایران با وجود قوانین مختلف در زمینه زیان معنوی و با وجود پشتوانه فقهی و شرعی چنان که باید به مسئله خسارت معنوی نپرداخته و در برخی موارد این زیان جبران نشده باقی مانده است از این رو همچنین به بررسی آرای صادره از دادگاه های ایالات متحده پرداختیم سپس با توجه به این ارزیابی و با در نظر گرفتن انواع خسارات معنوی که در شرایط کنونی جامعه ما امکان وقوع دارند، زیان های معنوی را دسته بندی کرده و با توجه به قوانین موجود برای جبران هرکدام از آن ها راهکارهایی را پیشنهاد دادیم.