جایگاه نظریه کارشناسی در فقه امامیه و حقوق موضوعه ایران (فایل منبع موجود نیست)

گستردگی و تاثیرگذاری دیدگاه اهل خبره و کارشناسانِ متخصّص در فنون و مهارت های گوناگون، به ویژه با توجّه به سرعت تخصّصی شدن علوم، و با تامّل در تاثیر روزافزون آن در استنباطِ فقهی و حقوقی، مستلزمِ کشف و تبیین جایگاه، مبانی و شرایط اعتبار، و واکاویِ محدوده و گستره ی تاثیر نظریه ی کارشناسیِ اهل خبره در فقه و حقوق، در بابی مستقلّ حدّ اقلّ در منابع اصولی شیعه – می باشد؛ اندکی تتبّع در ابواب مختلف فقهی، از ابتدایی ترین مباحث تا ابواب حدود و دیات، فقیه را به اهمّیت نظر اهل خبره و تاثیر آن در فقه و حقوق رهنمون می گردد. امّا به جز مباحثی حاشیه ای که غالباً در اصول فقه شیعه و آن هم ذیل مباحث خبرویّت لغوی" و باب اجتهاد و تقلید" مطرح گردیده است، تحقیقی فقهی- اصولی که مستقلّاً و با تفصیل بدان پرداخته باشد، به دست نمی آید؛ در این پژوهش با تتبّع در منابع اصولی و مصادیق فقهی، به مفهوم شناسیِ نظر کارشناسیِ اهل خبره، مبانی و شرایط اعتبار آن، ویژگیهای تاثیرگذار در اعتبار و گستره ی فقهی حقوقی کارشناسی پرداخته شده و در بازاندیشی دیدگاه فقهاء امامیّه، سیره ی عقﻼء" به عنوان مبنای اعتبار نظر اهل خبره و وثوق و اطمینان" به عنوان شرط اعتبار، معرّفی گردیده است.
واژه‌های کلیدی: اهل خبره، کارشناس، کارشناسی، سیه عقلا، وثوق و اطمینان، دلیل و اماره.