جایگاه موضوع شناسی در مسائل مستحدثه پزشکی از نظر فقه مذاهب (با تکیه بر پیوند اعضاء و سقط جنین)

موضوع شناسی مسائل مستحدثه به بررسی و تحلیل مسائلی می پردازد که به تازگی در جوامع مختلف به وجود آمده اند و نیاز به بررسی و پاسخگویی دارند. موضوع‌شناسی به‌عنوان یکی از وظایف اصلی فقیه شناخته می‌شود، که شامل شناسایی و تحلیل دقیق موضوعات جدید به منظور استخراج احکام شرعی مناسب است. این فرآیند نه‌تنها به فهم بهتر مسائل فقهی کمک می‌کند، بلکه موجب استنباط صحیح از منابع اسلامی نیز می‌شود. نقش عرف، اعم از عرف عام (عموم مردم) و عرف خاص (متخصصان) و تأثیر آن در موضوع‌شناسی، از دیگر موارد مهمی است که نیاز به تحلیل دارد. در واقع، فهم عرفی می‌تواند به فقیه کمک کند تا با واقعیت‌های اجتماعی و فرهنگی در ارتباط باشد و احکام را متناسب با شرایط روز صادر کند زمان و مکان، به‌عنوان عناصری تأثیرگذار بر احکام فقهی، باید مورد توجه قرار گیرند. همچنین، اطلاقات ادله لفظیه و بررسی عناوین ثانویه از منظر فقه مذاهب اسلامی، از مباحث کلیدی است که در این پژوهش مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌گیرد. ظهور مسائل جدید در تمامی علوم، به‌ویژه پزشکی، و ادغام آن‌ها در زندگی روزمره، اهمیت این مسائل را از دیدگاه اعتقادات مذهبی در جامعه مسلمانان دوچندان کرده است. تحقیقات نشان می‌دهد که چالش‌های عمده و خلأهای تحقیقاتی در زمینه مسائل مستحدثه پزشکی عمدتاً در موضوعاتی مانند پیوند اعضا و سقط‌جنین متمرکز است. این پژوهش به بررسی این دو مسئله و مهم‌ترین عناوین مؤثر در حل مسائل فقهی آن‌ها از منظر فقه مذاهب خمسه اسلامی می‌پردازد. با توجه به پیچیدگی‌های این موضوعات، تحلیل دقیق و جامع آن‌ها ضروری به نظر می‌رسد.
واژه‌های کلیدی: موضوع شناسی، مسائل مستحدثه، سقطجنین، پیوند اعضاء.