جاسوسی در حقوق موضوعه ایران

امنیت از مهمترین مسائلی است که در ثبات حکومتها و استقلال کشورها نقشی حیاتی و تعیین کننده ایفا می کند. برهمین اساس می توان جرایم علیه امنیت کشور و از آن جمله جاسوسی را بزرگترین عامل تهیه کننده امنیت و استقلال کشورها محسوب نمود.جاسوسی از جمله جرایم علیه امنیت خارجی کشور محسوب می گردد که امنیت و استقلال یک کشور را در صحنه بین المللی به مخاطره می اندازد و حتی در پاره ای از موارد منجر به سقوط دولتها، تزلزل حکومتها و حتی از بین رفتن استقلال و تمامیت ارضی آنها می گردد. به عنوان نمونه، می توان به کودتای 28مرداد 1332 در ایران اشاره نمود که منجر به سقوط دولت قانونی دکتر مصدق شد. این کودتا با طراحی دولت انگلیس و توسط سازمان جاسوسی آمریکا تحقق یافت. در عصر حاضر، به دلیل توسعه تکنولوژی ارتباطی و مخابراتی و پیدایش تجهیزات مدرن تجسمی مانند ماهواره ای جاسوسی و هواپیماهای تجسسی بدون خلبان و … شگردها و انواع جاسوسی نیز بسیار پیچیده و متنوع شده است که همین امر، اصلاح و بازنگری قوانین کیفری پیرامون این جرم را ایجاب می کند. دراین نگاشته ، براساس حقوق موضوعه ، احکام اسلام و نظریات حقوقدانان ابتدا به تعریف جاسوسی و تبیین ماهیت آن پرداخته شده ، سپس تفکیک جاسوسی از خیانت به کشور براساس ضوابط حقوقی صورت گرفته و متعاقب آن جاسوسی از مصادیق جرم سیاسی مستثنی شده و نهایتا اینکه جاسوسی بعنوان جرمی مستوجب تعزیر از جرائم حدی چون محاربه تفکیک شده است.
واژه های کلیدی: ایران، حقوق موضوعه، جاسوسی